ستاره های شکننده می توانند به خوبی یاد بگیرند – حتی بدون مغز

ما انسان ها به عنوان جایگزینی برای هوش، روی مغزهای بزرگ متمرکز شده ایم. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که حیوانات بدون سر به نام ستارههای شکننده اصلاً مغز ندارند و همچنان از طریق تجربه یاد میگیرند.
ستارگان شکننده، بستگان ستارگان دریا، بیشتر وقت خود را در زیر صخره ها و شکاف های اقیانوس پنهان می کنند یا در شن ها نقب می زنند.
این موجودات دریایی خجالتی مغزی ندارند که در مورد آنها صحبت کنند – فقط تارهای عصبی در امتداد هر یک از پنج بازوی تکان دهنده آنها می گذرد، که به هم می پیوندند و یک حلقه عصبی در نزدیکی دهان آنها تشکیل می دهند.
جولیا نوتار، نویسنده اصلی، که این تحقیق را به عنوان بخشی از دکترای زیست شناسی خود انجام داد، گفت: “هیچ مرکز پردازشی وجود ندارد.” در آزمایشگاه پروفسور سونکه جانسن در دانشگاه دوک.
نوتار گفت: «هر یک از اتصالات عصبی می تواند به طور مستقل عمل کند. مثل این است که به جای رئیس یک کمیته وجود دارد.
جانسون و مادلین گو، دانشجوی سابق دوک در ژورنال دفتر اسناد رسمی گزارش می دهند که در مورد ستاره های شکننده، این به نظر می رسد برای یادگیری از طریق ارتباط کافی باشد. اکولوژی رفتاری و زیست شناسی اجتماعی.
این نوع یادگیری شامل تداعی محرک های مختلف از طریق فرآیندی به نام شرطی سازی کلاسیک است. یک مثال معروف آزمایش سگ پاولوف است که نشان داد سگ هایی که بارها و بارها از صدای زنگ تغذیه می شدند، در نهایت فقط با صدای زنگ شروع به آب دهان می کردند، حتی زمانی که هیچ غذایی در اطراف نبود.
مردم همیشه این کار را انجام می دهند. اگر با هر هشدار جدید بارها و بارها صدای زنگ گوشی هوشمند را بشنوید، در نهایت صدا معنای خاصی پیدا می کند. فقط شنیدن صدای زنگ یا وزوز تلفن شخص دیگری با همان آهنگ زنگ شما کافی است تا شما را وادار کند تا در انتظار پیام، ایمیل یا پست بعدی اینستاگرام، به طور انعکاسی به تلفن خود برسید.
شرطی سازی کلاسیک در چندین مطالعه قبلی روی ستاره دریایی نشان داده شده است. اما بیشتر خارپوستان – گروهی از حدود 7000 گونه که شامل ستارگان شکننده و ستارههای دریایی بدون مغز مشابه، خارپشتها و خیارهای دریایی است – آزمایش نشدهاند.
برای اینکه بفهمند آیا ستارگان شکننده توانایی یادگیری دارند یا خیر، محققان 16 ستاره شکننده سیاه را قرار دادند.اوفیوکوم اکیناتا) در مخازن آب جداگانه قرار گرفته و از دوربین فیلمبرداری برای ثبت رفتار خود استفاده می کنند.
نیمی از ستارگان شکننده با کم کردن نور به مدت 30 دقیقه در هنگام تغذیه حیوانات آموزش دیدند. هر بار که چراغها خاموش میشدند، محققان یک لقمه میگو را در مخازن دور از دسترس قرار میدادند – «که دوستش دارند».
نیمی دیگر همان مقدار میگو را دریافت کردند و همچنین یک دوره تاریکی 30 دقیقه ای داشتند، اما هرگز در همان زمان – حیوانات تحت شرایط نور تغذیه شدند.
چه نور باشد چه تاریک، حیوانات بیشتر وقت خود را پشت فیلترهای مخزن خود پنهان می کردند. فقط هنگام غذا بیرون می آید اما فقط ستارگان شکننده آموزش دیده یاد گرفتند که تاریکی را با غذا مرتبط کنند.
در آغاز آزمایش 10 ماهه، حیوانات با خاموش شدن چراغ ها پنهان ماندند. اما با گذشت زمان، حیوانات چنان ارتباطی بین تاریکی و زمان تغذیه ایجاد کردند که طوری واکنش نشان دادند که گویی غذا در راه است و با خاموش شدن چراغ ها، حتی قبل از قرار دادن غذا در مخازن، از مخفیگاه خود بیرون خزیدند.
این ستارگان شکننده یک ارتباط جدید را آموخته بودند: چراغ خاموش به این معنی بود که احتمالاً غذا ظاهر می شود. آنها برای واکنش نیازی به بو کردن یا مزه کردن میگو نداشتند. تنها حس خاموش شدن چراغ ها کافی بود تا وقتی به شام فراخوانده می شدند بیایند.
آنها حتی پس از یک “وقفه” 13 روزه بدون آموزش، هنوز درس را به خاطر می آوردند، یعنی. بارها و بارها نورها را بدون برق رسانی کم کنید.
نوتار گفت که نتایج «هیجانانگیز» بودند، زیرا «شرطیسازی کلاسیک قبلاً بهطور قطعی در این گروه از حیوانات تعیین نشده بود».
نوتار گفت: «دانستن اینکه ستارگان شکننده می توانند یاد بگیرند به این معنی است که آنها فقط پاک کننده های رباتیکی مانند رومباس های کوچک نیستند که کف اقیانوس را تمیز می کنند. “آنها به طور بالقوه می توانند شکارچیان را پیش بینی کنند و از آنها دوری کنند یا غذا را پیش بینی کنند زیرا در حال یادگیری در مورد محیط هستند.”
به عنوان گام بعدی، نوتار امیدوار است که شروع به کشف چگونگی یادگیری و به خاطر سپردن استفاده از یک سیستم عصبی که بسیار متفاوت از سیستم ما است، کند.
نوتر گفت: «مردم همیشه از من می پرسند چگونه این کار را انجام می دهند؟ “ما هنوز نمی دانیم. اما امیدوارم در چند سال آینده پاسخ های بیشتری داشته باشم.»
این کار توسط وزارت دفاع ایالات متحده از طریق برنامه کمک هزینه تحصیلی علوم و مهندسی دفاع ملی، برنامه کمک هزینه تحصیلی مدرسه دوک نیکلاس ریچل کارسون، و گروه زیست شناسی دوک پشتیبانی شد.

