مقالات

نحوه تماشای بارش شهابی لئونید 2026


جهان ما ممکن است پر از شگفتی های کیهانی باشد، اما شما فقط می توانید بخش کوچکی از پدیده های نجومی را با چشم غیر مسلح مشاهده کنید. بارش شهابی، آتش بازی های طبیعی که در آسمان شب پراکنده می شوند، یکی از آنهاست.

باران اخیر لئونیدها نامیده می شود. برخی از سریع ترین شهاب ها را با سرعتی در حدود 44 مایل در ثانیه، با رگه های روشن و رنگارنگ تولید می کند. اما نرخ مشاهده پایین است. ناظران آسمان ممکن است امسال کمتر از سه شهاب در ساعت ببینند. انجمن شهاب‌سنگ آمریکا گفت و ماه 41 درصد کامل خواهد بود، بنابراین نور آن می‌تواند رگه‌های ضعیف‌تر را برای بخشی از شب پنهان کند.

Leonids از 6 نوامبر فعال بوده و انتظار می رود تا پایان ماه ادامه داشته باشد. اوج فعالیت از 16 تا 17 نوامبر یا از دوشنبه شب تا صبح سه شنبه رخ می دهد. این جریان از نیمکره شمالی بهتر دیده می شود، اگرچه شهاب های آن در جنوب استوا دیده می شوند.

دو جریان دیگر، تائوریدهای شمالی و تائوریدهای جنوبی نیز فعال هستند. اما آنها در اوایل ماه به اوج فعالیت خود رسیدند.

برای راهنمایی در مورد بهترین زمان برای گرفتن لئونیدها، از این ابزار استفاده کنید، که بر داده های شبکه جهانی شهاب سنگ برای نشان دادن سطح فعالیت گلوله آتشین در زمان واقعی متکی است.

اساساً، بارش شهابی زمانی رخ می دهد که زمین از میان زباله ها به دنبال دنباله دار یا سیارکی که به دور خورشید می چرخد، می گذرد. این زباله‌ها که شامل ذرات کوچکی به اندازه دانه‌های شن است، جریان‌های درخشانی از نور را در حالی که در جو ما می‌سوزند، از خود به جای می‌گذارند.

لئونیدها از دنباله دار تمپل-تاتل هستند که در اواسط دهه 1800 کشف شد. این دنباله دار هر 33 سال یک بار به دور خورشید می گردد.

بسیاری از بارش های شهابی هر ساله رخ می دهد و روزها یا هفته ها ادامه می یابد. اما زمانی که زمین از متراکم‌ترین بخش زباله‌های فضایی عبور می‌کند، در یک پنجره کوچک از زمان به اوج فعالیت می‌رسند. اوج بهترین زمان برای جستجوی بارش شهابی است. لئونیدها هر سال در اواسط نوامبر به اوج خود می رسند.

گاهی اوقات بقایای دنباله دار تمپل-تاتل به اندازه کافی متراکم است که لئونیدها به صورت یک طوفان شهاب سنگی ظاهر می شوند و باعث می شوند هر ساعت صدها رگه آسمان را روشن کنند. این آخرین بار در سال 2002 اتفاق افتاد. انتظار نمی رود تا سال 2099 طوفان لئونید دیگری رخ دهد.

به گفته میشل نیکولز، مدیر ارشد برنامه‌های عمومی در افلاک‌نمای آدلر در شیکاگو، هنگام مشاهده بارش شهابی باید از استفاده از تلسکوپ یا دوربین دوچشمی خودداری کنید. شهاب ها می توانند بخش های بزرگی از آسمان را منفجر کنند و تجهیزات رصدی می توانند میدان دید شما را محدود کنند.

او گفت: “شما فقط به چشمان خود و در حالت ایده آل به یک آسمان تاریک نیاز دارید.”

به نظر می رسد شهاب های متعلق به یک جریان خاص از همان نقطه در آسمان می آیند. لئونیدها از صورت فلکی لئو تابش می کنند، که به بهترین وجه در شرق آسمان بین نیمه شب و سحر دیده می شود. با این حال، ناسا توصیه می کند که لئونیدها را دور از صورت فلکی مشاهده کنید، زیرا شهاب ها دم بلندتر و چشمگیرتری خواهند داشت.

سیاره‌نماها، کلوپ‌های نجوم محلی، یا نقشه‌هایی مانند این می‌توانند به شما کمک کنند تا بفهمید برای فرار از نور زیاد در شب به کجا بروید. خانم نیکولز گفت: «تقریباً همه زیر آسمان آلوده به نور هستند. ممکن است فکر کنید زیر یک آسمان تاریک هستید، اما در واقعیت، حتی در یک شهر کوچک، می توانید نورهای روشنی در نزدیکی خود داشته باشید.

حتما به چشمان خود حداقل 30 دقیقه فرصت دهید تا به دیدن در تاریکی عادت کنند. خانم نیکولز نیز پوشیدن لایه های لایه را پیشنهاد می کند. او گفت: “شما قرار است مدتی آنجا بنشینید و تماشا کنید.”

برای گرمای بیشتر یک فنجان کاکائو یا چای بیاورید. سپس دراز بکشید، آسمان را اسکن کنید و از نمایش لذت ببرید.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا