آیا ویپینگ می تواند به شما در ترک سیگار کمک کند؟

سیگار کشیدن خطرات سلامتی را از سرطان ریه تا سرطان گلو به همراه دارد. اکنون افراد بیشتری شروع به استفاده از سیگارهای الکترونیکی یا سیگارهای الکترونیکی می کنند.
آیا استعمال دخانیات ضرر کمتری نسبت به سیگار دارد؟ یا آیا ما شاهد آغاز روندی هستیم که می تواند اثرات منفی را برای دهه های آینده نشان دهد؟
را کیهان تیم اخیراً در آن راه اندازی شده است بیهوده می کند مجموعه پادکست چهار قسمتی در مورد رذایل. در قسمت 2، “آیا ویپینگ برای شما بهتر از سیگار است؟” با کارشناسان و متخصصان بهداشت صحبت می کند تا به ما در درک مسائل مربوط به بخارپز کمک کنند.
ویپینگ چیست؟
پروفسور متیو پیترز، متخصص طب تنفسی در بیمارستان دانشگاه مک کواری می گوید: «ویپ وسیله ای است که از محلول بخار تولید می کند». کیهان.
همه آنها حاوی گلیسیرین گیاهی و پروپیلن گلیکول در ترکیب کمی متغیر هستند. اکثر آنها حاوی غلظت نسبتاً بالایی از نیکوتین هستند. همچنین دارای طیف وسیعی از رایحهها و افزودنیهای دیگر است که برای استنشاق لذت بخشتر طراحی شدهاند.
هنگامی که محلول ثابت می ماند، واکنش هایی بین مواد تشکیل می شود.
آنها ترکیباتی مانند فرمالدئید و سایر آلدئیدهای سمی تولید می کنند. قبل از اینکه حتی به دهان کاربر برخورد کند. سپس کل محلول با مواد اولیه، مواد تغییر یافته و انواع طعم ها و مواد فوق گرم می شود. این مخلوط فوق گرم است که در اعماق ریه کاربر قرار می گیرد.
ویپینگ در مقابل سیگار کشیدن
طبق آمار دولتی، نسبت استرالیایی های بالای 14 سال که روزانه سیگار می کشند، در 30 سال گذشته بیش از نصف شده است. در سال 1991 24 درصد و در سال 2023 حدود 12 درصد بود.
سیگارهای الکترونیکی اغلب به عنوان راهی برای کمک به ترک سیگار معرفی می شوند. بیشتر ویپرها سیگاری هستند. اما این فقط سیگاری ها و سیگاری های سابق نیستند که عادت به سیگار کشیدن را ایجاد می کنند.
نرخ استعمال دخانیات در بین نوجوانان 14 تا 17 ساله به سرعت در حال افزایش است. پژوهش منتشر شده که در مجله پزشکی استرالیا در سال 2023 نشان می دهد که بیش از یک چهارم نوجوانان سیگارهای الکترونیکی را امتحان کرده اند، در مقایسه با 10٪ در سال 2019. حدود 6٪ می گویند که آنها کاربران معمولی هستند.
نرخ استعمال دخانیات در همین گروه نیز در حال افزایش است و از 3 درصد در سال 2019 به 13 درصد در سال 2023 افزایش یافته است. استفاده دوگانه – استعمال دخانیات و سیگار کشیدن – در بین نوجوانان رایج است.
بنابراین آیا شواهدی وجود دارد که نشان دهد مصرف سیگار می تواند به ترک عادت سیگار کشیدن کمک کند؟
سایمون چپمن، استاد بهداشت عمومی در دانشگاه سیدنی میگوید: «هیجانهای زیادی وجود دارد، اغلب از سوی افرادی که سعی میکنند این محصولات را بفروشند، مبنی بر اینکه این یک بازی را تغییر میدهد، این فقط یک راه انقلابی برای ترک سیگار است. .
کارآزماییهای کنترل تصادفیسازی شده نشان میدهند که حدود 90 درصد از افرادی که الکل مصرف میکنند، 6 تا 12 ماه بعد همچنان سیگار میکشند. نتایج در دنیای واقعی حتی بدتر از این است.»
چپمن می گوید روش ترک سیگار که بالاترین میزان موفقیت را دارد «بوقلمون سرد» است.
یک داستان هشدار دهنده
متیو پیترز می گوید مواد شیمیایی موجود در ویپ ها می توانند برای بدن ما مضر باشند.
برخی سموم شناخته شده هستند. و طیف تقریباً بی نهایت متغیری از ترکیبات وجود دارد که به محلول های بخار ختم می شوند. کلیت ترکیب مهم است،» او می گوید.
هم پیترز و هم چپمن بر تاریخچه سیگار کشیدن به عنوان یک کلمه احتیاط تاکید می کنند.
چپمن میگوید: «میتوانیم به زمانی برگردیم که سیگار کشیدن واقعاً در اوایل قرن گذشته شروع شد. ما تا 30، 40 سال بعد هیچ شواهدی از بیماری هایی مانند سرطان ریه در مقادیر قابل توجهی ندیدیم.
ویپینگ در مقادیر زیاد کمتر از 10 سال است که وجود داشته است. بنابراین وقتی کسی می گوید که هیچ کس تا به حال بر اثر مصرف بخار نمرده است، ناآگاهی خود را از اپیدمیولوژی بیماری مزمن نشان می دهد. شما در روز، هفته، ماه یا حتی سال بعد به بیماری مزمنی مانند بیماری تنفسی، بیماری قلبی عروقی یا سرطان مبتلا نخواهید شد. دههها بعد به شیوههای جدی خود را نشان داد. این چیزی است که ما میتوانیم با ویپینگ به آن نگاه کنیم.»
آیا ویپینگ بی خطر است؟
نمیخواهم به شما بگویم که آیا استخاره ایمنتر، خطرناکتر یا مشابه است. من نمی خواهم به شما بگویم که آیا استعمال دخانیات به همان اندازه خطرناک است که سیگار بی خطرتر است یا خطرناک تر است؟ چون بلد نیستم. حالا میتوانم بگویم هیچکس نمیداند،» میگوید پیترز.
اما او پیشنهاد میکند که پیشرفتهای پزشکی مدرن باید به ما این امکان را بدهد که در مورد ویپینگ تصمیم بگیریم قبل از در حال تبدیل شدن به یک مشکل جدی بهداشت عمومی است.
بدیهی است که برخی از خطرات نوظهور، آسیبهای ناشناخته وجود دارد، اما ما اطلاعات علمی پایه فراوانی داریم. ما باید از این دانش بهره ببریم، نه اینکه 20 یا 30 سال صبر کنیم تا آنچه را که اکنون از علوم پایه می دانیم با مرگ انسان ها تأیید شود. چیزی روشنتر از تماشای شمارش بدن ما باید مورد نیاز باشد.»



