مقالات

آشکار شد که “بچه اژدها” زیرزمینی به صورت مخفیانه به سطح می آیند


دانشمندان کشف کرده اند که سمندرهای کور غار در شمال ایتالیا خانه های زیرزمینی خود را ترک می کنند تا برای سفر به سطح زمین بروند.

سمندرها بدون چشم و رنگ پریده از میلیون ها سالی که در زیر زمین سپری شده اند، به نظر می رسد که با استفاده از چشمه هایی که آب از عمق صدها فوتی فوران می کند به سطح خورشید رفت و آمد می کنند. رائول ماننتی، استاد جانورشناسی در دانشگاه میلان، و همکارانش این کشف غیرمنتظره را در مطالعه ماه گذشته در مجله Ecology منتشر شد.

سمندرها، گونه‌ای به نام اولم‌ها، زمانی تصور می‌شد که اژدهای کوچکی باشند. با وجود اینکه می‌دانیم که بال‌هایشان جوانه نمی‌زند، اولم‌ها همچنان موجوداتی افسانه‌ای به نظر می‌رسند.

به اندازه طول یک موز، اولم ها بدنی شبیه مارماهی و پاهای باریک دارند. صورت‌هایشان بی‌ظاهر است به جز تاج گلی از آبشش‌های صورتی. هنگامی که اولم ها از تخم بیرون می آیند، چشمان آنها به سرعت پوشیده از پوست می شود و آنها را نابینا می کند. آنها با حس کردن ارتعاشات، مواد شیمیایی در آب و میدان های مغناطیسی در دنیای تاریک خود حرکت می کنند. ماهی های انبوه می توانند بیش از یک قرن زندگی کنند و به خاطر انرژی صرفه جویی خود شناخته شده اند (یک ماهی در بالکان هفت سال است که حرکت نکرده است).

در طول قرن ها، تعداد انگشت شماری اولم در بالای زمین مشاهده شده است، اما دانشمندان تصور می کنند که آنها قربانی سیل بوده اند. تصور می شود سمندرهای غار برای زندگی زیرزمینی آنقدر تخصصی هستند که نمی توانند خارج از غارهای بومی خود زنده بمانند.

برای یافتن اولم، دکتر ماننتی و تیمش معمولاً باید از دهانه‌های خوب فرود بیایند تا به غارها، از جمله مغاک تربیچیانو، به عمق برج ایفل برسند. اما در سال 2020، گروهی از دلالان و بوم‌شناسان، از جمله دکتر ماننتی، یک ماهی را در حال شنا در چشمه‌ای روی زمین مشاهده کردند. روی زمین بودند.

ورونیکا زامپیری که در آن زمان دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه میلان بود، شروع به مشاهده 69 چشمه روی زمین در این منطقه کرد. او از پیدا کردن بازدیدکنندگان چوپان پیر در 15 چشمه شگفت زده شد، حتی زمانی که سیل اخیر رخ نداده بود. برخی از چشمه ها رفت و آمد زیادی داشته اند و بسیاری از اهالی به طور مرتب از آنها بازدید می کنند.

خانم زامپیری در کمال تعجب نه تنها در شب، بلکه در روز روشن نیز در پیاده روی های بالای سر خود، صومعه را پیدا کرد. خانم زامپیری گفت که در زیر زمین، “اولم توانا” بهترین شکارچی است، اما در ظاهر بدن تمام سفید و نابینایی حیوانات باید آنها را طعمه آسانی برای شکارچیان کند.

خب اولم ها اون بالا چیکار میکردن؟ دکتر ماننتی از برخی پزشکی قانونی غیر متعارف در اعماق غارها برای یافتن سرنخی استفاده می کند.

در طی بررسی‌های جمعیتی، دانشمندان برای جمع‌آوری داده‌ها به‌طور مختصر اولم‌ها را از آب‌های غار حذف می‌کنند. دکتر ماننتی می‌گوید که گاهی اوقات یک الم به طور تصادفی مقداری هوا را در حین کار با آن می‌بلعد. پس از بازگشت به آب، یک olm که هوا را بلعیده است مانند رشته فرنگی استخر به سطح شناور می شود و نمی تواند به درستی شنا کند.

برای اصلاح آنها، دکتر ماننتی گفت: «باید کاری کنید که آروغ بزنند». محققان با «ماساژ کردن» آرام شکم‌های بلند خود، سنبل‌های شناور را تشویق می‌کنند تا هوای کثیف را آروغ بزنند – اما گاهی اوقات این همه چیزی نیست که به نظر می‌رسد. گاهی اوقات اروغ‌ها قسمت‌هایی از گونه‌های کرم خاکی را که در زیر زمین یافت نمی‌شوند تف می‌کنند، که نشان می‌دهد اویدها در طول حملات خود از بالا شکار می‌کنند.

به گفته دکتر ماننتی، چرخش یک فنر کوچک در یک فنر، سرمایه عظیمی در انرژی خواهد بود، اما به نظر می رسد بازده آن قابل توجه است. در حالی که اولم‌ها معمولاً بسیار باریک هستند و با لاغر هم مرز هستند، برخی از اولم‌هایی که او و تیمش روی سطح گرفتند کاملاً چاق بودند.

دانته فنوگلیو، بوم شناس باغ وحش سن آنتونیو که بیش از سه دهه سمندرهای غارنشین در آمریکای شمالی را مورد مطالعه قرار داده است، گفت: کشف تیم ایتالیایی “فرض ما را در مورد آنچه در اینجا در آمریکای شمالی “می دانیم” به چالش می کشد. ممکن است الهام بخش تحقیقات بیشتر در مورد سمندرهای غار در ایالات متحده باشد.

خانم زامپیری گفت که کشف اولم ها اهمیت اکولوژیکی مکان هایی مانند چشمه ها را که دو دنیای متفاوت را متحد می کنند برجسته کرد.

برای دکتر ماننتی، این ارتباط در یک بعدازظهر در سال 2022 واضح‌تر بود. آقای ماننتی با استفاده از یک قوطی ماهی خال مخالی خالی از ناهار خود، با احتیاط یک لارو توسکا را از چشمه‌ای نزدیک بزرگراه بیرون آورد. به سختی طول یک سنجاق قفلی، کوچکترین سنجاق کشف شده در مزرعه بود. بر اساس تخمین‌هایی که از اولم‌های پرورش‌یافته در اسارت گرفته شده است، احتمالاً تنها سه ماه از عمر صد ساله‌اش می‌گذرد، که نشان می‌دهد درختان نه تنها به چشمه‌ها سفر می‌کنند، بلکه ممکن است در آنجا تولید مثل کنند.

دکتر ماننتی گفت: “مرز بین زیرزمینی و سطحی چیزی است که ما انسان ها تعیین می کنیم.” ظاهرا یادمون رفته به اولم ها خبر بدیم.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا