در CERAWeek، مدیرعامل آرامکوی عربستان سعودی میگوید که انتقال انرژی به وضوح شکست خورده است.

برای برخی، این احساس میشد که مدیر اجرایی نفت بخش بیصدا را با صدای بلند گفت.
امین ناصر، رئیس شرکت آرامکوی عربستان سعودی، بزرگترین تولیدکننده نفت جهان، گفت: «ما باید از خیال حذف تدریجی نفت و گاز دست برداریم.
او افزود که انتقال انرژی “به وضوح در حال شکست است.” پیش بینی اوج تقاضای نفت و گاز در آینده کاملا اشتباه بودند اتاقی مملو از نمایندگان صنعت سوخت فسیلی در کنفرانسی در هیوستون از این بیانیه با تشویق استقبال کردند.
اظهارات آقای ناصر به چشماندازهای کاملاً متفاوت درباره نقش سوختهای فسیلی در اقتصاد جهانی در دهههای آینده اشاره کرد. سوزاندن سوخت های فسیلی عامل اصلی تغییرات آب و هوایی است.
صنعت نفت ادعا می کند که محصولات آنها، یعنی نفت و گاز طبیعی، در دهه های آینده نقش غالب را ایفا خواهند کرد. و با در نظر گرفتن این موضوع در حال سرمایه گذاری در پیشرفت های جدید به ویژه در زمینه گاز هستند.
از سوی دیگر، آژانس بینالمللی انرژی که یکی از مقامات پیشرو در این زمینه محسوب میشود، پیشبینی میکند که تقاضا برای نفت و گاز تا سال 2030 به اوج خود خواهد رسید، زیرا فروش انرژیهای تجدیدپذیر و خودروهای برقی بهطور تصاعدی رشد میکند که ناشی از مشوقها و یارانهها است. همین چند ماه پیش، در بزرگترین اجلاس سالانه آب و هوا، مذاکره کنندگان تقریباً از همه کشورهای جهان موافقت کردند برای انتقال “از سوخت های فسیلی”.
فاتح بیرول، مدیر اجرایی آژانس بینالمللی انرژی در مصاحبهای با تایمز سال گذشته گفت که فکر میکند افرادی مانند آقای ناصر تمام تصویر را نمیبینند. وی گفت: من یک پیشنهاد ملایم به مدیران نفت دارم، آنها فقط با یکدیگر صحبت می کنند. آنها باید با تولیدکنندگان خودرو، با تولیدکنندگان پمپ حرارتی، با صنعت انرژی های تجدیدپذیر، با سرمایه گذاران صحبت کنند و ببینند که همه آنها فکر می کنند آینده انرژی چگونه به نظر می رسد.
با این حال، آقای ناصر در یک سخنرانی در تگزاس این هفته پیشنهاد کرد که آژانس بین المللی انرژی با تمرکز بیش از حد بر کشورهای ثروتمند و نادیده گرفتن افزایش شدید تقاضای انرژی مورد انتظار در کشورهای آسیایی و آفریقایی که تازه در حال صنعتی شدن هستند، بازارها را اشتباه می خواند.
خط مشی او اساسا این بود که بپرسد آیا آژانس بین المللی انرژی فکر می کند شرکت های نفت و گاز با سرمایه گذاری جمعی تریلیون ها دلار در افزایش اکتشاف، حفاری و زیرساخت ها پول خود را دور می ریزند. آقای ناصر که در کنفرانس CERAWeek S&P Global صحبت می کرد، گفت: «بعید است که اوج نفت و گاز هرگز به اوج برسد، چه رسد به سال 2030. “به نظر می رسد هیچ کس روی مزرعه شرط بندی نکرده است.”
اگرچه در کنفرانس کمتر صریح بود، اما مدیران ارشد شل، اکسون موبیل و شرکت نفت دولتی پتروبراس برزیل حرف آقای ناصر را تکرار کردند. در اوایل این ماه، مدیر اجرایی پتروبراس، ژان پل پراتس، در مصاحبه ای با تایمز، او گفت که تولید نفت برزیل را برای دهههای آینده افزایش میدهد.
وائل ساوان، مدیر اجرایی شل، گفت که پیشبینیهای او به رشد سریع بازارهای آسیایی بستگی دارد. همین تحلیل از پیشبینیهای سال گذشته اوپک، کارتل جهانی نفت، برای این تقاضا پشتیبانی میکند حداکثر تا سال 2045 به اوج خود نخواهد رسید.
کاخ سفید در کنار آژانس بین المللی انرژی است
جان پودستا، مشاور ارشد رئیس جمهور بایدن در سیاست بین المللی آب و هوا روز سه شنبه به خبرنگاران گفت: «رئیس آرامکو عربستان گفت که فکر می کند پیش بینی های تقاضا از سوی آژانس بین المللی انرژی و دیگران نادرست است. “ما اینطور فکر نمی کنیم. ما فکر می کنیم تقاضای زیادی برای برق رسانی وجود دارد.»
حتی زمانی که برقرسانی در برخی از بخشهای اقتصاد ایالات متحده شروع به رشد کرده است، نفت خام ایالات متحده و صادرات LNG در سال 2023 به رکورد بی سابقه ای رسید. انرژی بادی و خورشیدی در حال حاضر کمتر از 4 درصد از انرژی جهان را تامین می کند. حتی درصد کمتری از وسایل نقلیه تولید شده تا حدی یا کاملاً برقی هستند.
گاز طبیعی، به ویژه، رشد فوق العاده ای داشته است و بیش از هر زمان دیگری در تجارت جهانی انرژی گنجانده شده است. تکنیک های فرکینگ دارند راه را برای ایالات متحده هموار کرد تبدیل شدن به یک رهبر جهانی در تولید گاز.
تولیدکنندگان سنتی نفت خلیج فارس – از جمله آنها آرامکوی عربستان – نیز به میزان زیادی به تولید گاز میپردازند و چیزی بیش از شرکت ملی نفت و گاز قطر، قطر انرژی نیست. برنامه های آنها به زودی پس از سال 2030 منجر به پیشی گرفتن آنها از ایالات متحده در تولید خواهد شد. در یک کنفرانس مطبوعاتی اخیر، سعد الکعبی، مدیر اجرایی قطر انرژی، به خبرنگاران گفت که “ما هنوز فکر می کنیم که آینده بزرگی برای گاز حداقل 50 سال آینده وجود دارد.” “
پاتریک پویان، مدیر عامل شرکت توتال انرژی گفت، حتی اگر تقاضای نفت شروع به کاهش کند، شرکت ها همچنان باید برای جلوگیری از کاهش میادین نفتی موجود سرمایه گذاری کنند.
او استدلال میکند که بدون آن سرمایهگذاریها، بازارهای انرژی، که قیمتهایی را که مردم برای انواع نیازهای اساسی میپردازند تعیین میکنند، به شدت شروع به نوسان خواهند کرد. او مانند سایر مدیران نفتی، انرژیهای تجدیدپذیر و برقیسازی حملونقل را به اندازه کافی سریع رشد نمیکرد تا جایگزین تقاضای موجود برای سوختهای فسیلی شود، چه رسد به کشورهایی با جمعیت در حال رشد و صنایع وابسته به سوختهای فسیلی.
وی گفت: کاهش طبیعی میادین نفتی حدود 4 درصد در سال است، بنابراین برای حفظ سطح فعلی تولید باید به سرمایه گذاری در میادین نفت و گاز ادامه دهیم. در غیر این صورت قیمت بالا خواهد رفت و مردم بسیار عصبانی خواهند شد.»
