تا زمانی که هنوز فعل و انفعالاتی بین اجرام در فضا وجود دارد، از جمله فروپاشی گرانشی، انتقال هستهای، فجایع ستارهای، و هر چیزی که از هر نوع تشعشعی ساطع میکند، جهان ما در حالت تعادل آنتروپی با کمترین انرژی و حداکثر آنتروپی قرار نخواهد گرفت. در آیندهای دور، اگر برخی مفروضات به درستی ادامه دهند، ما همچنان در نهایت به آن خواهیم رسید. (اعتبار: mozZz / Adobe Stock)
بسیاری از واکنشها انرژی آزاد میکنند، اغلب در مقادیر زیاد، اما کارایی فضا به طور کلی یک معیار متفاوت است. در اینجا نحوه به حداکثر رساندن خروجی آورده شده است.
از نظر ایجاد چیزها، انرژی یک نکته ضروری است.
وقتی چیزی شبیه توپی را می بینیم که به طور نامطمئن در بالای یک تپه متعادل شده است، به نظر می رسد که آن را حالت تنظیم دقیق یا حالت تعادل ناپایدار می نامیم. موقعیت بسیار پایدارتر این است که توپ در جایی در پایین دره باشد. آنچه ما در حال حاضر به عنوان انرژی نقطه صفر کیهان خود درک می کنیم ممکن است در واقع پایین ترین حالت انرژی ممکن نباشد، به این معنی که یک انتقال و رویداد استخراج انرژی ممکن است امکان پذیر باشد.. (از: L. Albarez-Gaume & J. Ellis, Nature Physics, 2011)
سیستم ها به طور خود به خود به سمت وضعیت کم انرژی تمایل دارند.
در بسیاری از موارد فیزیکی، شما می توانید خود را در یک حداقل کاذب محلی به دام افتاده و قادر به رسیدن به کمترین حالت انرژی شناخته شده به عنوان حداقل واقعی نباشید. چه برای پریدن از مانع ضربه ای بخورید، که می تواند به صورت کلاسیک اتفاق بیفتد، یا اینکه مسیر صرفاً مکانیکی کوانتومی تونل زنی کوانتومی را انتخاب کنید، رفتن از یک حالت به حالت دیگر همیشه امکان پذیر است تا زمانی که قوانین اساسی حفاظت نقض نشود. این نمونه ای از یک انتقال فاز مرتبه اول است، نه یک انتقال صاف (مرتبه دوم) بدون حداقل کاذب. (اعتبار: کرن بری/ویکی مدیا)
هنگامی که سیستم به تعادل می رسد، انرژی اضافی نمی تواند استخراج شود.
از سه سیستم نشان داده شده در اینجا، تنها سمت راست ترین سیستم را می توان جدا در نظر گرفت. هیچ انرژی نمی تواند وارد آن شود یا از آن خارج شود و هیچ ماده ای نمی تواند وارد آن شود یا از آن خارج شود. یک سیستم باز در سمت چپ نشان داده شده است، جایی که ماده و انرژی می تواند با محیط مبادله شود، و یک سیستم بسته در مرکز نشان داده شده است که امکان تبادل انرژی (اما نه ماده) را فراهم می کند. (اعتبار: Mayyskiyysergey/Wikimedia Commons)
این حداکثر آنتروپی، پایین ترین حالت انرژی، وضعیت نهایی اجتناب ناپذیر جهان است.
این نمودار متحرک سیستمی را نشان می دهد که قادر به انجام کار و تبادل انرژی با محیط خود است. در خود این سیستم، امکان افزایش یا کاهش آنتروپی وجود دارد، اما این به این دلیل است که یک سیستم منزوی نیست: انرژی و/یا ماده را با محیط خارجی خود مبادله می کند. (اعتبار: MichaelFrey/Wikimedia Commons)
اما تا زمانی که آن زمان فرا نرسد، انواع واکنش هایی رخ خواهد داد که به آزاد شدن انرژی ادامه می دهند.
تنوع سطوح انرژی و قوانین انتخاب برای انتقال الکترونیکی در اتم آهن اگرچه بسیاری از سیستمهای کوانتومی را میتوان برای تولید انتقالهای بسیار کارآمد کنترل کرد، اما هیچ سیستم بیولوژیکی وجود ندارد که به یک شکل عمل کند.. (با اجازه: Daniel Carlos Leite Dias Andrade و همکاران، کنفرانس: 25º CSBMM – Congresso da Sociedade Brasileira de Microscopia e Microanálise، 2015)
در بدن ما، پیوندهای شیمیایی شکسته و تبدیل می شوند: انرژی آزاد می شود.
فرآیندهای گلیکولیز، چرخه کربس (اسید سیتریک) و زنجیره انتقال الکترون در هنگام تنفس سلولی (هوازی) دخیل هستند: یکی از جنبه های کلیدی پیچیده ترین اشکال حیات روی زمین. تنفس هوازی بسیار کارآمدتر از همتای بی هوازی قبلی خود است. (اعتبار: RegisFrey/Wikimedia Commons)
تنفس هوازی به ازای هر مول قند 2.88 مگاژول انرژی آزاد می کند.
چرخه کربس تجزیه متابولیکی پیروات را نشان می دهد که خود پس از گلیکولیز مولکول های قند به NADH و APT رخ می دهد. در هر مرحله، ماده و تعداد اتمهای هر گونه حفظ میشود، اما با شکستن پیوندهای شیمیایی و تشکیل مجدد انرژی همچنان آزاد میشود. آنزیم ها در بسیاری از مراحل دخیل هستند که در اینجا کد رنگی دارند. (اعتبار: Mplanine/Wikimedia Commons)
تنها 0.0000000094 درصد از جرم اولیه سوخت به انرژی تبدیل می شود.
این تصویر دقیق ساختار مولکولی مولکول کمپلکس جمعآوری نور 2 (LH2) را نشان میدهد: یک مولکول مهم در انتقال انرژی فوتون فرودی به مرکز واکنش فتوسنتزی. این پروتئینهای آنتن انرژی را به روشی بسیار کارآمد انتقال میدهند: پدیدهای که توضیح آن سخت است که به مجموعه خاصی از ساختارها برای ایجاد یک عملکرد منحصر به فرد متکی است. (تقدیم: موسسه بکمن برای علوم و فناوری پیشرفته/UIUC)
واکنش های شیمیایی کارآمدتر هستند، مانند احتراق.
نیروگاه های سنتی مبتنی بر واکنش های احتراق سوخت های فسیلی، مانند نیروگاه دیو جانسون که با سوخت زغال سنگ در اینجا در وایومینگ نشان داده شده است، می توانند مقادیر زیادی نیرو تولید کنند، اما برای انجام این کار نیاز به سوزاندن مقدار زیادی سوخت دارند. خاکستر تولید شده توسط این سوزاندن مقادیر زیادی خاکستر را به اتمسفر می فرستد، جایی که در نهایت در خاک و کف اقیانوس ته نشین می شود، جایی که می توان آن را با مواد یافت شده در همان مکان ترکیب کرد، در حالی که مولکول های کربن طولانی مدفون شده را دوباره به جو زمین اضافه کرد. (اعتبار: گرگ گوبل/فلیکر)
گرمای احتراق TNT 14.5 مگاژول در هر کیلوگرم است: تنها 0.000000016% راندمان.
قرار دادن یک قطعه سدیم فلزی در تماس با آب منجر به واکنش شدید و اغلب انفجاری می شود. این به این دلیل است که سدیم یک الکترون به یون های هیدروژن در آب می دهد که باعث می شود گرما ساطع شود و گاز هیدروژن ایجاد شود. هنگامی که این گاز در حضور گرما با اکسیژن اتمسفر ترکیب می شود، یک واکنش احتراق رخ می دهد. (اعتبار: Tavoromann/Wikimedia Commons)
پیشران های موشک مانند RP-1 و مخلوط های هیدروژن/اکسیژن مایع تنها 10 برابر کارآمدتر هستند.
یکی از کارآمدترین منابع انرژی شیمیایی را می توان در کاربرد سوخت موشک یافت: جایی که سوخت هیدروژن مایع در اثر احتراق همراه با اکسیژن سوزانده می شود. حتی با این کاربرد که در اینجا با اولین پرتاب موشک زحل I، Block II در سال 1964 نشان داده شد، کارایی بسیار بسیار کمتر از آنچه واکنش های هسته ای می توانند به دست آورند است. (اعتبار: ناسا/مرکز پرواز فضایی مارشال)
زمانی که اورانیوم غنی شده دچار فروپاشی هسته ای می شود، راندمان بسیار بالاتر است.
همانطور که در اینجا نشان داده شده است، از معدن اصلی که انسان در منطقه Oklo ساخته است، یکی از راکتورهای طبیعی از طریق یک شاخه قابل دسترسی است. ذخایر بزرگ اورانیوم موجود صدها هزار سال پیش حدود 1.7 میلیارد سال پیش تحت شکافت هسته ای قرار گرفت. سنگ زرد، اکسید اورانیوم است. دادههای Oklo نشان میدهد که ثابت ساختار ظریف، که به بار الکترون، سرعت نور و ثابت پلانک بستگی دارد، کمتر از 0.3 قسمت در هر 10 کوادریلیون (1016) در سال تغییر میکند و سناریوی نور خسته بهعلاوه یک ثابت اساسی متفاوت را حذف میکند. (از: رابرت دی. لوس (کرتین دبلیو)؛ وزارت انرژی ایالات متحده)
هر کیلوگرم U-235 72 تریلیون ژول آزاد می کند: بازده 0.08 درصد.
واکنش زنجیرهای اورانیوم 235 که هم بمب شکافت تولید میکند و هم در یک راکتور هستهای انرژی تولید میکند، به عنوان اولین گام با جذب نوترون تحریک میشود و منجر به تولید سه نوترون آزاد اضافی میشود.. (اعتبار: E. Siegel، Fastfission/Public Domain)
همجوشی هسته ای، مانند خورشید، به ازای هر کیلوگرم سوخت هیدروژن، 630 تریلیون ژول آزاد می کند.
این تصویر از ابر قارچی برخاسته از آزمایش بمب هیدروژنی در سال 1952، آیوی مایک، 10.4 مگاتن انرژی را با استفاده از فناوری بمب هیدروژنی آزاد کرد. آزاد شدن این مقدار انرژی معادل تقریباً 500 گرم ماده است که به انرژی خالص تبدیل می شود: یک انفجار شگفت انگیز بزرگ برای چنین مقدار کمی جرم. واکنشهای هستهای شامل شکافت یا همجوشی (یا هر دو، مانند مورد آیوی مایک) میتوانند زبالههای رادیواکتیو بسیار خطرناک و با عمر طولانی تولید کنند. (اعتبار: سازمان معاهده منع جامع آزمایش های هسته ای/فلیکر)
با راندمان 0.7 درصد، این جام مقدس از جاه طلبی های انرژی پاک ما است.
ساده ترین و کم انرژی ترین نسخه زنجیره پروتون-پروتون که هلیوم-4 را از سوخت هیدروژن اولیه تولید می کند. توجه داشته باشید که تنها همجوشی دوتریوم-پروتون هلیوم را از هیدروژن تولید می کند. تمام واکنشهای دیگر یا هیدروژن یا هلیوم را از دیگر ایزوتوپهای هلیوم تولید میکنند. این واکنش در داخل تمام ستارگان جوان و غنی از هیدروژن، صرف نظر از جرم، رخ می دهد. (اعتبار: سارنگ/ویکیمدیا کامانز)
ستارگان از همجوشی برای تولید صدها برابر بیشتر انرژی ذخیره شده حتی به صورت گرانشی استفاده می کنند.
در مرکز احتراق ملی، واقع در آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور، لیزرهای پرقدرت همه جهته، گلوله ای از مواد را تا شرایط کافی برای شروع همجوشی هسته ای گرم می کنند. NIF می تواند دمایی بالاتر از مرکز خورشید تولید کند و در اواخر سال 2022 برای اولین بار از نقطه سربه سر برای اولین بار از نظر انرژی لیزری که روی هدف هیدروژنی می افتد در مقابل انرژی آزاد شده توسط واکنش های همجوشی ایجاد شده عبور کرد. (اعتبار: دیمین جیمیسون/LLNL)
فقط نابودی ماده-ضد ماده در مصرف انرژی کارآمدتر است.
تفاوت بین ماده و پادماده با تقارن صرف بار توضیح داده می شود: تقارن گسسته ای که ذرات را با پاد ذرات مبادله می کند و بالعکس. هنگامی که این تقارن برقرار است، یک کمیت حفظ شده مرتبط به عنوان نتیجه قضیه نوتر وجود دارد. وقتی این تقارن شکسته شود، قانون بقا دیگر لزوما برقرار نیست. (اعتبار: zombiu26 / Adobe Stock)
جرم 100% به انرژی تبدیل می شود E = mc²: منبع سوخت ایده آل
چه ذرات ابتدایی و چه ترکیبی، همه ذرات شناخته شده می توانند با پادذرات خود از بین بروند. در برخی موارد، ذرات ماده و پادذرات پاد ماده هستند. در موارد دیگر، ذرات و پادذرات نه ماده هستند و نه پادماده، و گاهی اوقات ذرات پادذرات خودشان هستند که برای بسیاری از کاندیدهای ماده تاریک انتظار می رود. نتیجه معمولی این نابودی تولید دو فوتون با انرژی مساوی است که در جهت مخالف نسبت به یکدیگر پرواز می کنند، جایی که انرژی هر فوتون توسط E = mc² انیشتین داده می شود، جایی که m جرم باقی مانده ذره در حال نابودی است. (اعتبار: kotoffei / Adobe Stock)
در درجه اول، Mute Monday یک داستان نجومی را در تصاویر، تصاویر و بیش از 200 کلمه بیان می کند.
با یک انفجار شروع می شود توسط اتان سیگلدکتری، نویسنده (پیوندهای وابسته دنبال کنید) فراتر از کهکشان، راه شناسی، کوچکترین دختر داخل یک اتم می رودو کیهان بی نهایت. آخرین او، داستان بزرگ فضاییآن را در حال حاضر!
بازده انرژی ترین واکنش ها در فیزیک کدامند؟ در ابتدا در Starts With A Bang منتشر شد! در Medium، جایی که مردم با برجسته کردن و پاسخ دادن به این داستان به گفتگو ادامه میدهند.