سلاح های اتمی پوتین در فضا بازگشته اند تا دوباره ما را بترسانند

در سال 1982، رئیس جمهور رونالد ریگان بود با توجه به چیزی که به “جنگ ستارگان” معروف شد، طرحی برای محافظت از آمریکا در برابر موشک های شوروی با استقرار در هزاران سلاح در فضای. در همان زمان، به عنوان یک نویسنده علمی جوان، من بودم گزارش نویسی در مورد اینکه چگونه پرتوهای یک انفجار هستهای در مدار میتواند کل شناورهای ایستگاههای نبرد و پرتوهای مرگ لیزری را نابود کند. “جنگ ستارگان: جنون پنتاگون” بخوانش یکی از عناوین
ده ها سال بعد، آقای ریگان و اتحاد جماهیر شوروی از بین رفتند، اما نگرانی در مورد انفجار هسته ای در ارتفاع بالا همچنان ادامه دارد، که اخیراً با اهداف نظامی ظاهری ولادیمیر وی. پوتین، رئیس جمهور روسیه دوباره شعله ور شده است. ماه گذشته، آژانس های جاسوسی ایالات متحده گفت کنگره، و همچنین متحدان خارجی، که آقای پوتین می تواند یک بمب هسته ای را در فضا مستقر کرده و از آن استفاده کند که می تواند از کار بیاندازد. هزاران ماهواره. انتظار میرود نه تنها پیوندهای ارتباطی نظامی و غیرنظامی در معرض خطر قرار گیرند، بلکه ماهوارههایی که جاسوسی، آب و هوا، پخش برنامهها، توانمندسازی نقشههای تلفن همراه، ایجاد اتصالات اینترنتی و انجام دهها کار مدرن دیگر را انجام میدهند، نیز در معرض خطر قرار میگیرند.
صرف ادعای چنین استقراری می تواند به پوتین کمک کند تا مخالفان خود را بترساند.
گفت: “هدف آن همان است که جنگ ستارگان برای ما در دهه 1980 بود.” جاناتان مک داول، اخترفیزیکدانی که گزارش ماهانه فضایی منتشر می کند. “این برای ترساندن طرف مقابل است.”
اما تحلیلگران می گویند که برای جنگ واقعی، تصور این گام دشوار است – مگر اینکه آقای پوتین بخواهد برخی از مهم ترین متحدان و حامیانش با چشم انداز دردهای ناگفته روبرو شوند.
پنج کارشناس هسته ای در الف مطالعه 2010 توضیح داد که چگونه فضانوردانی که تحت تاثیر پرتوهای قوی قرار میگیرند، قبل از اینکه بیماری تشعشع باعث شود آنها با “90 درصد احتمال مرگ” مواجه شوند، دو تا سه ساعت حالت تهوع و استفراغ را تجربه میکنند.
این ایستگاه فضایی بین المللی معمولاً هفت فضانورد را در خود جای می دهد – سه آمریکایی، یک خارجی و – حدس زدید – سه روس. این پرتوها همچنین می توانند ایستگاه فضایی بزرگترین متحد آقای پوتین، چین را به تله مرگ تبدیل کنند. از پکن پست جدید براق در حال حاضر سه فضانورد چینی در اختیار دارند و قرار است گسترش یابد برای جا دادن حتی بیشتر
ماهواره های چین – 628 عدد سرشماری اخیر – یک آسیب پذیری اضافی را نشان می دهد. استیون ام جونیوریکی از مدیران سابق آزمایشگاههای ملی ساندیا، که به ساخت تسلیحات هستهای کشور کمک میکند، در مصاحبهای گفت که انفجار فضایی روسیه میتواند ماهوارههای اطلاعاتی چین را کور کند و در نتیجه به راه اصلی این کشور برای ردیابی ناوگان اقیانوس آرام، نیروی دریایی آمریکا پایان دهد.
دکتر یانگر در مورد از دست دادن چشمان پکن در طول جنگ در آسمان گفت: “این خیلی خوب پیش نمی رود.”
او افزود که اقدام بمب گذاری ادعایی آقای پوتین بیش از یک طرح نظامی جدی نشان دهنده حق بالیدن است. او گفت: پوتین احمق نیست.
او گفت که کل ایده پشت سلاح های هسته ای است دیوید رایتیک کارشناس هستهای در موسسه فناوری ماساچوست میگوید که “شما تا حدی خودداری میکنید زیرا این سلاحها صدمات جانبی قابل توجهی به شما و سایر کشورها وارد میکنند.” او افزود که یک عامل بازدارنده مشابه می تواند برای بمب فضایی اعمال شود، مگر اینکه مهاجم ناامید باشد و خطرات را قابل قبول بداند.
او گفت: «این برای خود روس ها خطرناک خواهد بود ریچارد ال. گاروینیک فیزیکدان و مشاور قدیمی دولت فدرال که به طراحی کمک کرد اولین بمب هیدروژنی جهان
از زمانی که آقای پوتین به اوکراین حمله کرد، او تهدیدات هسته ای را انجام داد تحلیلگران به عنوان محور استراتژی او برای جلوگیری از مداخله غرب است. اگر بمب هسته ای را در مدار قرار دهد، دو معاهده اصلی عصر هسته ای را نقض می کند – امضا شده در 1963 و 1967 – و یک تشدید بزرگ را نشان می دهد.
در 20 فوریه، آقای پوتین این موضوع را رد کرد که قصد دارد یک سلاح هسته ای را در مدار قرار دهد. موضع ما روشن است او گفت. ما همیشه با استقرار سلاحهای هستهای در فضا به شدت مخالف بودهایم و اکنون نیز به شدت مخالفیم.
اما چند روز بعد، در 29 فوریه، در سخنرانی سالانه خود خطاب به ملت، او به قلقلک های معمول خود بازگشت و هشدار داد که غرب با خطر جنگ هسته ای روبرو است. آقای پوتین کشورهایی را نام برد که به کی یف در حمله به خاک روسیه کمک کردند. غرب باید بفهمد او بیان کردکه چنین کمک هایی با خطر «ویرانی تمدن» مواجه است.
سلاح های هسته ای به طور کلی و بمب های فضایی به طور خاص نقطه مقابل دقت هستند. آنها بیتفاوت هستند – بر خلاف سلاحهای معمولی که معمولاً با دقت بسیار مشخص مشخص میشوند. در سال 1981، زمانی که برای اولین بار به عنوان گزارشگر مجله ساینس در مورد سلاح های هسته ای مداری نوشتم. اشاره دارد به هرج و مرج از فضا به عنوان یک “عامل آشوب”.
این پدیده غیرمنتظره در جولای 1962 هنگامی که ایالات متحده یک بمب هیدروژنی را در حدود 250 مایلی بر فراز اقیانوس آرام منفجر کرد، زنده شد. آسمان تاریک روشن شد. در هاوایی، چراغ های خیابان خاموش شد. در مدار، ماهواره ها از کار افتادند.
پرزیدنت جان اف کندی که از شگفتی های فنی نگران شده است، نگران که تشعشعات طولانی مدت انفجارهای هسته ای فضانوردان را به خطر می اندازد. در سپتامبر 1962 او لغو شد تست با اسم رمز Urraca. بمب هیدروژنی قرار بود در ارتفاع بالا منفجر شود 800 مایل – بالاترین انفجار آزمایشی، آمریکایی یا شوروی. سال بعد، آقای کندی امضا کرد قرارداد که انفجارهای آزمایشی در فضا را ممنوع کرد.
در آن زمان، دنیای علمی تمایز مهمی در مورد انفجارهای کیهانی ایجاد می کرد که در بیشتر بحث های فعلی وجود ندارد. این است که انفجارهای اتمی یک اثر فوری و همچنین یک اثر باقی مانده دارند.
اثرات اولیه برجسته ترین هستند. پرتوهای بمب در فواصل بسیار زیاد شتاب می گیرد تا برق رعد و برق مانند تولید کند ماهواره ها و شبکه های زمینی، سرخ کردن مدارهای الکتریکی. کارشناسان آنها را پالس های الکترومغناطیسی یا EMP می نامند. تکانه ها نورها را در هاوایی از بین بردند.
اما چیزی که توجه آقای کندی را به خود جلب کرد یک اثر طولانیمدت بود — اینکه چگونه زبالههای رادیواکتیو و ذرات باردار ناشی از انفجار هستهای کمربندهای تشعشعی طبیعی شبیه دونات را که دور زمین حلقه میزنند پمپاژ میکنند. این کمربندها شدید هستند، اما هیچ شباهتی به آنچه که در اثر تشعشعات بمب تقویت می شوند، ندارند.
پنج کارشناس هسته ای، نویسندگان مطالعه 2010 چنین بارگذاری بیش از حد کمربند را نه تنها به خطرات برای فضانوردان، بلکه پس از آزمایش ژوئیه 1962، با آسیب عمده به حداقل هشت ماهواره مرتبط دانست. معروف ترین قربانی بود تل استاراولین ماهواره ارتباطی جهان
با گذشت سالها، من شروع به نگرانی کردم که یک موضوع پیچیده بیش از حد ساده شده است. گروه های حاشیه ای و سیاستمداران شاهین آلارم ها فعال شد در مورد حملات EMP روسیه به شبکه برق کشور، اگرچه آنها به ندرت خطری را برای فضاپیمای خود مسکو و فضانوردان ذکر می کنند.
پیتر وینسنت پرایافسر سابق سیا، هشدار داد در گزارشی در سال 2017 مبنی بر آمادگی مسکو برای حملات غافلگیرانه EMP که ایالات متحده را فلج کرده و ماهواره های آن را نابود می کند.
در سال 2019، رئیس جمهور ترامپ سفارش داده شده تقویت سیستم دفاعی EMP کشور ریک پری، وزیر انرژی، گفت این دستور “پیام روشنی را به دشمنان ارسال می کند که ایالات متحده این تهدید را جدی می گیرد.”
کارشناسان امنیت ملی می دانند که چگونه سلاح های کشتار جمعی در چرخه های ترس قرار می گیرند که با بادهای سیاسی می آیند و می روند. پس از دههها تفکر در مورد اصول اولیه انفجارهای هستهای در فضا، به این نتیجه رسیدم که خطرات آن بسیار کم تا وجود ندارد، زیرا انفجار – همانطور که دکتر. مک داول، یونگر، رایت، گاروین و دیگران استدلال می کنند که نه تنها به حمله کننده بلکه به مهاجم نیز آسیب می رساند.
دکتر مک داول گفت: «شاید روسها تصمیم بگیرند که فضانوردانشان یکی را برای سرزمین مادری ببرند. اما من فکر می کنم که پوتین، همانقدر که دیوانه است، این کار را نخواهد کرد.



