یک “اشاره” وسوسه انگیز مبنی بر اینکه اخترشناسان انرژی تاریک را اشتباه دریافت کرده اند

روز پنجشنبه، اخترشناسانی که بزرگترین و دقیق ترین بررسی تا به امروز در تاریخ کیهان را انجام دادند، اعلام کردند که ممکن است شکاف بزرگی را در درک خود از انرژی تاریک کشف کرده باشند، نیروی اسرارآمیزی که انبساط کیهان را تسریع می کند. .
اعتقاد بر این است که انرژی تاریک یک نیروی ثابت در جهان است، هم اکنون و هم در طول تاریخ کیهانی. اما دادههای جدید نشان میدهد که ممکن است متغیرتر باشد، در طول زمان قویتر یا ضعیفتر شود، معکوس شود یا حتی محو شود.
آدام ریس، ستاره شناس دانشگاه جان هاپکینز و موسسه علمی تلسکوپ فضایی در بالتیمور، می گوید: همانطور که بایدن می گوید، این یک BFD است. او جایزه نوبل فیزیک 2011 را با دو ستاره شناس دیگر برای کشف انرژی تاریک به اشتراک گذاشت، اما در این تحقیق جدید شرکت نداشت. او گفت: “این ممکن است اولین سرنخ واقعی باشد که ما در مورد ماهیت انرژی تاریک در 25 سال گذشته داشته ایم.”
این نتیجهگیری، در صورت تایید، میتواند ستارهشناسان – و بقیه ما – را از پیشبینی طولانی و تاریک درباره سرنوشت نهایی جهان رها کند. اگر کار انرژی تاریک در طول زمان ثابت بود، در نهایت تمام ستارگان و کهکشانها را چنان از هم دور میکرد که حتی اتمها نیز از هم جدا میشدند، و جهان را از تمام حیات، نور، انرژی و اندیشه سلب میکرد و آن را محکوم به ابدیت میکرد. صدای جرنگ کیهانی در عوض، به نظر می رسد انرژی تاریک قادر به تغییر مسیر و هدایت کیهان به سوی آینده ای غنی تر است.
کلمات کلیدی “می تواند” و “می تواند” است. کشف جدید یک در 400 شانس دارد که یک تصادف آماری باشد، درجه ای از عدم قطعیت به نام سه سیگما که با استاندارد طلایی کشف به نام پنج سیگما فاصله زیادی دارد: یک شانس در 1.7 میلیون. در تاریخ فیزیک، حتی رویدادهای پنج سیگما زمانی که دادههای بیشتر یا تفسیرهای بهتری از دادهها در دسترس قرار گرفت، تبخیر شدند.
این خبر در اولین گزارش پیشرفت، منتشر شده به عنوان یک سری مقالات، از یک همکاری بزرگ بین المللی به نام ابزار طیف سنجی انرژی تاریک یا DESI آمده است. این گروه به تازگی یک تلاش پنج ساله را برای ایجاد یک نقشه سه بعدی از موقعیت ها و سرعت های 40 میلیون کهکشان در 11 میلیارد سال زمان کیهانی آغاز کرده است. نقشه اولیه آن، بر اساس اولین سال مشاهدات، تنها شامل شش میلیون کهکشان بود. را نتایج امروز منتشر شد در جلسه انجمن فیزیک آمریکا در ساکرامنتو، کالیفرنیا، و در کنفرانس Rencontres de Moriond در ایتالیا.
مایکل لوی، مدیر DESI، در بیانیهای که از لارنس برکلی ملی منتشر شد، گفت: «تاکنون شاهد توافق اساسی با بهترین مدل خود از جهان هستیم، اما برخی تفاوتهای بالقوه جالب را نیز میبینیم که میتوانند نشان دهند که انرژی تاریک در طول زمان تکامل مییابد. آزمایشگاهی که پروژه را مدیریت می کند.
ناتالی پالانک-دلابرویل، اخترفیزیکدان آزمایشگاه لارنس برکلی و سخنگوی این پروژه، در مصاحبه ای گفت که تیم DESI انتظار نداشت به این زودی به خاک برود. او گفت که نتایج سال اول صرفاً تأیید آنچه قبلاً شناخته شده بود در نظر گرفته شده بود، او گفت: “ما فکر می کردیم اساساً مدل استاندارد را تأیید کنیم.”
اما ناشناس به سمت آنها پرید.
هنگامی که دانشمندان نقشه خود را با سایر داده های کیهان شناسی ترکیب کردند، با شگفتی متوجه شدند که این نقشه کاملاً با مدل استاندارد جهان که در غیر این صورت قابل اعتماد است، که فرض می کند انرژی تاریک ثابت و بدون تغییر است، مطابقت ندارد. انرژی تاریک مختلف بهتر با نقاط داده تناسب دارد.
دکتر پالانک-دلابرو گفت: «مطمئناً این بیشتر از یک کنجکاوی است. من آن را یک اشاره می نامم. بله، هنوز اثبات نشده است، اما جالب است.
اما کیهان شناسان این اشاره را بسیار جدی می گیرند.
وندی فریدمن، اخترفیزیکدان دانشگاه شیکاگو که تلاش برای اندازه گیری انبساط جهان را رهبری کرد، از مطالعه جدید به عنوان “داده های فوق العاده” استقبال کرد. او گفت که نتایج، «پتانسیل را برای دریچهای جدید به سوی درک انرژی تاریک، مؤلفه غالب جهان که بزرگترین راز در کیهانشناسی است، باز میکند. بسیار هیجان انگیز.»
مایکل ترنر، استاد بازنشسته در دانشگاه شیکاگو که اصطلاح انرژی تاریک را ابداع کرد، در ایمیلی گفت: «در حالی که ترکیب مجموعه دادهها دشوار است و این نتایج اولیه DESI هستند، شواهد ممکن مبنی بر ثابت نبودن انرژی تاریک بیشترین است. بهترین خبری که از زمانی که شتاب کیهانی در بیش از 20 سال پیش به طور محکم ایجاد شد شنیده ام.
انرژی تاریک در سال 1998 زمانی که دو گروه رقیب از ستاره شناسان، از جمله دکتر ریس، متوجه شدند که انبساط کیهان در حال افزایش است، نه آنطور که اکثر ستاره شناسان انتظار داشتند، کاهش می یابد، وارد گفتگو شد. به نظر می رسد مشاهدات اولیه نشان می دهد که این انرژی تاریک درست مانند عامل ساختگی معروف – که با حرف یونانی لامبدا مشخص می شود – عمل می کند که انیشتین آن را در معادلات خود قرار داد تا توضیح دهد که چرا جهان تحت گرانش خود فرو نریخته است. او بعداً آن را بزرگترین اشتباه خود خواند.
اما شاید خیلی زود صحبت کرد. همانطور که توسط انیشتین فرموله شده است، لامبدا یک ویژگی خود فضا است: هر چه با انبساط کیهان فضای بیشتری وجود داشته باشد، انرژی تاریک بیشتری وجود دارد، هر چه بیشتر فشار می آورد و در نهایت منجر به آینده ای بدون نور می شود.
انرژی تاریک جای خود را در مدل استاندارد جهان، معروف به LCDM، متشکل از 70 درصد انرژی تاریک (لامبدا)، 25 درصد ماده تاریک سرد (مجموعه ای از ذرات عجیب و غریب با حرکت آهسته)، و 5 درصد ماده اتمی، گرفت. این مدل تاکنون توسط تلسکوپ فضایی جدید جیمز وب آسیب دیده است اما شکسته نشده است. اما اگر انرژی تاریک همانطور که مدل کیهانی نشان می دهد ثابت نباشد چه؟
پارامتر مورد نظر w نام دارد، که معیاری برای سنجش چگالی یا قدرت انرژی تاریک است. در نسخه انیشتین از انرژی تاریک، این عدد در تمام طول عمر کیهان در ۱- ثابت می ماند. کیهان شناسان در 25 سال گذشته از این مقدار در مدل های خود استفاده کرده اند.
اما این نسخه از انرژی تاریک به سادگی ساده ترین است. دکتر Palanc-Delabruy گفت: «با DESI، اکنون به دقتی دست یافتهایم که به ما امکان میدهد از این مدل ساده فراتر برویم تا ببینیم که آیا چگالی انرژی تاریک در طول زمان ثابت است یا آیا نوسانات و تکامل با زمان وجود دارد. “
پروژه DESI که 14 سال در حال ساخت است، برای آزمایش تداوم انرژی تاریک با اندازه گیری سرعت انبساط جهان در زمان های مختلف در گذشته طراحی شده است. برای انجام این کار، دانشمندان تلسکوپی را در رصدخانه ملی کیت پیک به 5000 آشکارساز فیبر نوری مجهز کردند که می تواند طیف سنجی بسیاری از کهکشان ها را به طور همزمان انجام دهد و سرعت دور شدن آنها از زمین را تشخیص دهد.
به عنوان اندازه گیری فاصله، محققان از بی نظمی هایی در توزیع کیهانی کهکشان ها به نام نوسانات صوتی باریون استفاده کردند. این برجستگی ها توسط امواج صوتی در پلاسمای داغی که کیهان تنها 380000 سال سن داشت، در فضا حک شد. برجستگی ها در آن زمان نیم میلیون سال نوری وسعت داشتند. اکنون، 13.5 میلیارد سال بعد، جهان هزار برابر منبسط شده است، و برجستگی ها – که اکنون 500 میلیون سال نوری وسعت دارند – به عنوان چوب های اندازه گیری کیهانی مفید عمل می کنند.
دانشمندان DESI 11 میلیارد سال گذشته تاریخ کیهانی را به هفت دوره زمانی تقسیم کرده اند. (جهان 13.8 میلیارد سال سن دارد.) برای هر کدام، اندازه این برجستگی ها و سرعت دور شدن کهکشان های موجود در آنها از ما و یکدیگر را اندازه گیری کردند.
وقتی محققان همه اینها را کنار هم گذاشتند، دریافتند که فرض معمول – انرژی تاریک ثابت – برای توصیف انبساط جهان کار نمی کند. کهکشانها در سه دوره اخیر نزدیکتر از آنچه باید باشند ظاهر شدند، که نشان میدهد انرژی تاریک ممکن است در طول زمان در حال تکامل باشد.
دکتر پالانک دلابروی گفت: «و ما اشاره ای می بینیم که خواص انرژی تاریک با یک ثابت کیهانی ساده مطابقت ندارد، اما در عوض «ممکن است انحرافاتی داشته باشد». “و این اولین بار است که ما چنین چیزی را داریم.” اما او تکرار کرد: “من هنوز آن را مدرک نمی دانم. این هم خیلی ضعیف است.»
زمان و داده های بیشتر، سرنوشت انرژی تاریک و مدل آزمایش شده کیهان شناسان از جهان را مشخص خواهد کرد.
دکتر ترنر گفت: «LCDM از طریق آزمایشهای دقیقی که از همه جهات روی آن انجام میشود، مراحل خود را طی میکند. “و خوب کار می کنم. اما وقتی همه چیز جمع می شود، به نظر می رسد که چیزی اشتباه است یا چیزی گم شده است. چیزها کاملاً مطابقت ندارند. و DESI آخرین نشانه است.
دکتر رایس از جانز هاپکینز، که نگاهی اولیه به نتایج DESI داشت، خاطرنشان کرد که این “اشاره” در صورت تایید، میتواند فرش را از سایر اندازهگیریهای کیهانشناختی، مانند سن یا اندازه جهان خارج کند. او در ایمیل خود نوشت: این نتیجه بسیار جالب است و باید جدی گرفته شود. “در غیر این صورت چرا ما این آزمایش ها را انجام می دهیم؟”



.png#keepProtocol)
