مقالات

میوزین: ساختار، سنتز، طبقه بندی و عملکردها


انقباض عضلات اسکلتی برای همه انواع حرکت در حیوانات، از حرکت ساده تا دستکاری پیچیده، اساسی است. این انقباض توسط پروتئین های انقباضی در سلول های عضلانی، به ویژه اکتین و میوزین، که به شکل میوفیبریل ها سازماندهی شده اند، هدایت می شود. میوفیبریل ها بیشتر به سارکومرها، واحدهای عملکردی انقباض عضلانی، تقسیم می شوند. در حالی که اکتین رشته های نازک را تشکیل می دهد، میوزین رشته های ضخیم را تشکیل می دهد و نقش عمده ای در الگوی رشته لغزشی انقباض عضلانی ایفا می کند. میوزین به بافت ماهیچه ای محدود نمی شود. همچنین به عملکردهای سلولی مختلف در سلول های غیر عضلانی، مانند چسبندگی و مهاجرت سلولی کمک می کند.

میوزین: ساختار، سنتز، طبقه بندی و عملکردها
ساختار میوزین

در این مقاله، ساختار، سنتز، طبقه‌بندی و نقش‌های مختلف میوزین را با تمرکز بر عملکردهای حیاتی آن در انقباض عضلانی و فرآیندهای درون سلولی بررسی خواهیم کرد.

ساختار میوزین

میوزین یک پروتئین رشته ای است که به دلیل توانایی آن در تبدیل انرژی شیمیایی حاصل از هیدرولیز ATP به کار مکانیکی به عنوان پروتئین موتور طبقه بندی می شود. یک مولکول میوزین از شش زیر واحد تشکیل شده است: دو زنجیره سنگین و چهار زنجیره سبک. سازماندهی ساختاری این زنجیره ها برای عملکرد آنها ضروری است.

  • زنجیر سنگین: دو زنجیره سنگین به دور یکدیگر پیچیده شده و یک مارپیچ دوتایی تشکیل می دهند که دم مولکول میوزین را تشکیل می دهد. این دم بخش عمده ای از ساختار میوزین را تشکیل می دهد.
  • سر میوزین: در یک انتهای زنجیره های سنگین، واگرا می شوند و ساختارهای کروی به نام سرهای میوزین یا پل های متقاطع را تشکیل می دهند. هر هد حاوی یک سایت ATPase و محل های اتصال اکتین است.
  • زنجیر سبک: سرهای کروی شکل هر کدام توسط دو زنجیر سبک به هم متصل می شوند که باعث تثبیت ساختار سرها می شود.

به طور کلی، مولکول میوزین از دو سر و یک دم تشکیل شده است که ساختار متمایز مورد نیاز برای عملکرد آن را تشکیل می دهد.

دامنه های میوزین

برای درک عملکرد میوزین، در نظر گرفتن سه حوزه اصلی آن مفید است:

  1. دامنه اصلی: این دامنه کروی بوده و از انتهای زنجیره سنگین و دو زنجیره سبک تشکیل شده است. مسئول اتصال به رشته های اکتین است و دارای فعالیت ATPase است که برای انقباض عضلانی بسیار مهم است.
  2. دامنه درب: ناحیه گردن به عنوان یک اتصال بین سر و دم، در تبدیل نیروی ایجاد شده توسط سرها به دم ضروری است. همچنین زنجیرهای سبک را به هم متصل می کند.
  3. دامنه دمدامنه دم که توسط ساختار مارپیچ زنجیره‌های سنگین شکل می‌گیرد، مولکول‌های میوزین را در الیاف متصل می‌کند و با مولکول‌های محموله در سلول‌های غیر عضلانی تعامل دارد.

سنتز میوزین

سنتز میوزین یک فرآیند پیچیده شامل مراحل متعدد بیان ژن است.

رونویسی

این فرآیند با رونویسی آغاز می شود، جایی که توالی DNA ژن میوزین به RNA پیام رسان (mRNA) کپی می شود. این در هسته سلول های عضلانی و غیر عضلانی رخ می دهد. هر ژن مربوط به یک ایزوفرم میوزین خاص است و تنها یک ژن در یک زمان رونویسی می شود.

اصلاحات پس از رونویسی

برای آماده سازی mRNA برای ترجمه، چندین تغییر صورت می گیرد:

  • سرپوش 5′یک کلاهک گوانوزین تری فسفات (GTP) به انتهای 5′ mRNA اضافه می شود تا از تخریب محافظت کند و به شروع ترجمه کمک کند.
  • دم پلی-A: یک دم پلی آدنیله به انتهای 3′ اضافه می شود که بیشتر از mRNA محافظت می کند و صادرات آن را به سیتوپلاسم افزایش می دهد.

ترجمه

هنگامی که mRNA در سیتوپلاسم قرار گرفت، به پروتئین میوزین ترجمه می شود. ریبوزوم ها در اطراف mRNA جمع می شوند و مولکول های RNA (tRNA) را با توجه به توالی mRNA، اسیدهای آمینه به ریبوزوم می آورند. این روند تا رسیدن به یک کدون توقف ادامه می یابد که نشان دهنده پایان ترجمه است. سپس پروتئین میوزین که به تازگی سنتز شده است، در شبکه آندوپلاسمی دچار تغییرات پس از ترجمه می شود.

اصلاحات پس از ترجمه

اصلاحات پس از ترجمه برای بلوغ عملکردی میوزین حیاتی هستند:

  • فسفوریلاسیون: افزودن گروه های فسفات به باقی مانده های سرین، ترئونین یا تیروزین که توسط کینازهای زنجیره سبک میوزین کاتالیز می شوند می تواند عملکرد میوزین را فعال یا غیرفعال کند.
  • نیتراسیون و نیتروزیلاسیونافزودن گروه‌های نیترات یا نیترو می‌تواند در شرایط پاتولوژیک که بر عملکرد میوزین تأثیر می‌گذارد و به طور بالقوه منجر به اختلال عملکرد انقباضی می‌شود، رخ دهد.

کلاس های میوزین

میوزین بر اساس ساختار، مکان و عملکرد آن به چندین نوع طبقه بندی می شود. کلاس های کلیدی عبارتند از:

  1. میوزین I: یک پروتئین مونومر که در حمل و نقل درون سلولی و فعل و انفعالات غشایی نقش دارد.
  2. میوزین II: میوزین عضلانی کلاسیک مسئول انقباض عضلانی است که در عضلات اسکلتی، صاف و قلبی وجود دارد.
  3. میوزین III: در چشم های مگس سرکه در انتقال وابسته به نور نقش دارد.
  4. میوزین ویپروتئین دیمری که در امتداد رشته های اکتین “راه می رود”، برای حمل و نقل درون سلولی حیاتی است.
  5. میوزین VI: مسئول انتقال وزیکول های اندوسیتی به داخل سلول ها است.
  6. میوزین VII: در فاگوسیتوز و اسپرماتوژنز نقش دارد و در برخی از ساختارهای حسی یافت می شود.
  7. میوزین هشتم: موجود در سلول های گیاهی، تقسیم سلولی و جریان سیتوپلاسمی را تنظیم می کند.
  8. میوزین یازدهم: پروتئین دیمری که در حرکت اندامک ها در سلول های گیاهی نقش دارد.

نقش در انقباض عضلات

میوزین از طریق فعل و انفعالات با رشته های اکتین، نقش اصلی را در انقباض عضلانی ایفا می کند. مکانیسم در ماهیچه های اسکلتی، صاف و قلبی کمی متفاوت است.

ماهیچه های اسکلتی

در ماهیچه‌های اسکلتی، رشته‌های میوزین در مرکز سارکومرها قرار دارند و رشته‌های اکتین از هر دو طرف امتداد دارند. سرهای میوزین زمانی به رشته های اکتین متصل می شوند که محل های اتصال به دلیل آزاد شدن یون کلسیم در معرض دید قرار می گیرند. هیدرولیز ATP باعث تغییر ساختاری در سرهای میوزین می شود و در نتیجه یک شوک نیرو ایجاد می کند که رشته های اکتین را به سمت مرکز سارکومر می کشد. این مکانیسم فیلامنت کشویی باعث انقباض عضلانی می شود.

ماهیچه صاف

انقباض عضلات صاف به طور متفاوتی تنظیم می شود. رشته های میوزین با رشته های اکتین متصل به اجسام متراکم پراکنده می شوند. برخلاف عضله اسکلتی، عضله صاف فاقد تروپونین و تروپومیوزین است. در عوض، انقباض با فسفوریلاسیون زنجیره های سبک میوزین توسط زنجیره سبک میوزین کیناز فعال شده با یون کلسیم تنظیم می شود. این فرآیند به سرهای میوزین اجازه می دهد تا به اکتین متصل شده و انقباض را تسهیل کند.

عضله قلب

انقباض عضله قلب از مکانیسم مشابهی با ماهیچه های اسکلتی پیروی می کند که رشته های میوزین در سارکومرها چیده شده اند. مدل فیلامنت کشویی در اینجا نیز اعمال می شود، با یون های کلسیم که فرآیند انقباض را آغاز می کنند.

خلاصه

میوزین یک پروتئین حیاتی در انقباض عضلانی و فرآیندهای مختلف سلولی است. ساختار آن، متشکل از دو زنجیر سنگین و چهار زنجیره سبک، برای عملکرد آن ضروری است. سنتز میوزین شامل رونویسی، ترجمه و تغییرات پس از ترجمه است. میوزین بر اساس عملکرد و محل آن به انواع مختلفی از جمله اشکال ماهیچه ای و غیر عضلانی طبقه بندی می شود.

در طول انقباض عضلانی، میوزین با رشته های اکتین توسط یک مکانیسم رشته لغزنده تعامل دارد. در حالی که فرآیند اساسی در انواع ماهیچه ها مشابه است، مکانیسم های تنظیمی بین ماهیچه های اسکلتی، صاف و قلبی متفاوت است. درک ساختار و عملکرد میوزین بینشی در مورد نقش های متنوع آن در فیزیولوژی ماهیچه ها و فرآیندهای سلولی فراهم می کند.

اکتین: ساختار، عملکرد و دینامیک – یادداشت های علمی


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا