مقالات

بقایای آخرین کشتی شاکلتون در سواحل کانادا پیدا شد


کشتی استقامت، کشتی ای که ارنست شاکلتون را در تلاش شوم خود برای عبور از قطب جنوب در سال 1915 حمل کرد، یکی از بزرگترین داستان های بقا در تاریخ اکتشاف را به وجود آورد و اکنون جایگاهی قابل احترام در تاریخ قطبی دارد.

کشف بقایای او در ته دریای ودل در سال 2022، شاکلتون را دوباره در کانون توجه قرار داد و علاقه به یافتن یک کشتی کمتر شناخته شده به نام کوئست را دوباره زنده کرد، که او را به قطب جنوب می برد که در سال 1922 دچار حمله قلبی شد و درگذشت. بیش از 40 سال دریانوردی کرد تا اینکه در سال 1962 در طول یک سفر شکار فوک در سواحل اقیانوس اطلس کانادا غرق شد.

در 9 ژوئن، جان گایگر، رهبر اکسپدیشن جستجوی کوئست، هنگامی که کشتی تحقیقاتی او در سواحل نیوفاندلند و لابرادور حرکت می کرد، یک چهره غیرعادی را روی صفحه تشخیص سونار قایق خود دید. او تقریباً بلافاصله فهمید که یک کشف نهایی در زندگی یکی از معتبرترین کاشفان تاریخ انجام شده است.

الکساندرا شاکلتون، نوه کاشف، در مصاحبه ای با اشاره به کشف کوئست گفت: «این آخرین رویداد بزرگ شاکلتون است. هیچ چیز به اندازه این مهم نخواهد بود.»

به گفته سخنگوی این انجمن، اکسپدیشن برای یافتن کوئست توسط انجمن جغرافیای سلطنتی کانادا، یک موسسه خیریه آموزشی که آقای گایگر مدیر اجرایی آن است، رهبری شد و هزینه آن 500,000 دلار کانادا یا حدود 365,000 دلار بود. مارتین بروکس، کارشناس Shackleton و مدیر عامل Shackleton، یک شرکت پوشاک در فضای باز که سفرهایی را دنبال می‌کند که سفرهای کاوشگر را دنبال می‌کنند، می‌گوید که Quest آخرین مصنوع گمشده از «عصر قهرمانانه اکتشاف قطب شمال» بود.

اما کشف کوئست برای 23 مسافری که در اکسپدیشن شرکت کردند به راحتی آن را پیدا نکردند. خدمه پس از خروج از بندر سنت جان در 5 ژوئن با شرایط خائنانه از جمله مه غلیظ و تجهیزات ناکارآمد مبارزه کردند. آنها کف اقیانوس را با سیستم های سونار خود به مدت 17 ساعت طاقت فرسا قبل از یافتن کشتی اسکن کردند.

آقای گایگر گفت: «برای راهنمایی به شاکلتون مراجعه کردم. “یکی از ویژگی های تعیین کننده او صبر بود. صبور بودن و مصمم بودن.»

شاکلتون را بیشتر به خاطر کارهایی که برای نجات خدمه‌اش انجام داد، پس از له شدن Endurance توسط یخ‌های بسته در دریای Weddell در سال 1915، به یاد می‌آورند که باعث غرق شدن آن و سرگردانی مسافران در دشت‌های یخی قطب شمال شد.

ناتانیل فیلبریک در مقدمه خود بر کتاب استقامت: سفر باورنکردنی می نویسد: «آنچه پس از آن یک سال سخت و تقریباً باورنکردنی رخ داد، در طی آن شاکلتون مهارت هایی را به نمایش گذاشت که به او شهرت شایسته ای به عنوان یکی از بزرگترین رهبران تمام دوران به ارمغان آورد. شاکلتون» نوشته آلفرد لنسینگ.

غرق شدن استقامت، ماه‌ها پس از گیر افتادن کشتی در یخ، شاکلتون و 27 خدمه را روی شناورهای یخ گرفتار کرد و امید آنها را برای تبدیل شدن به اولین نفری که با پای پیاده از قطب جنوب عبور می‌کند، از بین برد. شاکلتون تعدادی از مردان خود را در یک سفر با قایق کوچک به جزیره جورجیا جنوبی هدایت کرد، جایی که او ترتیبی داد تا با موفقیت بقیه خدمه را نجات دهند.

دو سال از اولین بار کشتی استقامت از انگلستان می گذشت. اگرچه مردان خسته و کم آب بودند، Shackleton برای همسرش می نویسدامیلی، “هیچ زندگی از دست نداده و ما از جهنم گذشتیم.”

صبر آقای گایگر در نهایت پاداش گرفت. حدود ساعت 7 بعدازظهر روز 9 ژوئن، آقای گایگر در حالی که در آزمایشگاه تحقیقاتی قایق مشغول تماشای مانیتور سونار بود، ناگهان شکل عجیبی را دید.

او در مصاحبه ای گفت: “شما می توانید خیلی سریع ببینید که کوئست است.” “کشتی سالم است. روی کیلش ایستاده، دکل پایین است و می توانی آن را در کف دریا ببینی.

آقای گایگر بلافاصله همه خدمه را به آزمایشگاه کشتی احضار کرد، از جمله دیوید میرنز، شکارچی کهنه کار کشتی غرق شده که به برنامه ریزی سفر کمک کرد.

آقای میرنز در مصاحبه ای با یادآوری خدمه در زمان افتتاحیه گفت: “آنها بالا و پایین می پرند و به پشت یکدیگر سیلی می زنند.” “به نظر می رسد آنها این لحظه از خلسه را دارند.”

با تمرکز مجدد خدمه، پنج ساعت بعدی را صرف کشیدن سونار قایق خود به عقب و جلو روی لاشه هواپیما کردند و زوایای بیشتری از آن و تصاویر آن را در کف دریای لابرادور جمع آوری کردند. در نهایت، کارشناسان حاضر در کشتی توانستند به طور قطعی ادعا کنند که مأموریت را پیدا کرده اند.

آقای میرنز گفت که در حال حاضر برنامه‌هایی برای بازگشت به دریای لابرادور در اواخر امسال برای گرفتن عکس‌ها و ویدیوهای بیشتر از لاشه هواپیما وجود دارد.

همانند Endurance، Shackleton قصد داشت از Quest برای کاوش بخشی از قطب شمال استفاده کند که در 5 ژانویه 1922 در کابین خود درگذشت. Quest در آن زمان در نزدیکی South Georgia لنگر انداخت، جزیره ای که او قصد داشت خدمه Endurance را نجات دهد. در طول چهار دهه بعد از آن در عملیات نجات و تحقیقات و همچنین سفرهای شکار فوک استفاده شد. به گزارش Canadian Geographic. در یکی از این سفرها در 5 مه 1962 بود که سرنوشتی مشابه Endurance داشت. انجمن سلطنتی جغرافیای کانادا گفت که این یخ در سواحل نیوفاندلند و لابرادور غرق شد. اعضای خدمه کوئست زنده می مانند.

بیش از یک قرن پس از مرگ او در کشتی کوئست، سفرهای شاکلتون همچنان مورخان و اعضای عمومی را از طریق کتاب های محبوب مجذوب خود می کند. دوره آموزشی مدرسه بازرگانی هاروارد در مورد “رهبری پایدار” و بیوگرافی آینده با بازی تام هاردی

در کشتی تحقیقاتی معمولاً بدون الکل، به آقای گایگر اجازه داده شد تا در صورت کشف کوئست، چند بطری شامپاین با خود ببرد. او بطری ها را از خدمه مخفی نگه داشت تا سفر را خراب نکند.

خوشبختانه آقای گایگر مجبور نبود راز را برای مدت طولانی حفظ کند.

او گفت: “باید اعتراف کنم که این شیرین ترین لیوان شامپاین بود که تا به حال خورده ام.”



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا