اسپیس ایکس با گرفتن موشک موفق در تگزاس تاریخ ساز شد

فضاپیمای غول پیکر استارشیپ اسپیس ایکس بعد از ظهر شنبه در تلاش خود برای ساخت موشک های قابل استفاده مجدد به یک شاهکار قابل توجه دست یافت. برای اولین بار، فضاپیما با موفقیت از مدار خود به محل پرتاب خود در تگزاس جنوبی بازگشت، جایی که بین دو بازوی مکانیکی برج پرتاب گرفتار شد.
در طول دهه گذشته، اسپیس ایکس با موفقیت بوسترها را بر روی موشک های کوچکتر فالکون 9 خود فرود آورده و سپس از آنها در پرتاب های بعدی استفاده مجدد کرده است. اما مراحل بالایی فالکون 9 هنوز هم هر بار بیرون می زند.
سیستم موشکی استارشیپ نه تنها بسیار بزرگتر از فالکون 9 است، بلکه از ابتدا به گونه ای طراحی شده است که به طور کامل قابل استفاده مجدد باشد. بازگشت یک مرحله بالایی از مدار یک مانع فنی بزرگ است و اسپیس ایکس در اولین تلاش خود موفق به انجام آن شد.
جارد آیزاکمن، مدیر ناسا، تبریک خود را برای X ارائه کرد. او نوشت: «ما هر روز معتقدان بیشتری میسازیم… یک قدم به آن نزدیکتر میشویم،» و ایموجیهای ماه و پرچم آمریکا را اضافه کرد. استارشیپ قرار است به عنوان یکی از دو طرح فرودگر که فضانوردان را به عنوان بخشی از برنامه آرتمیس ناسا به سطح ماه می برد، عمل کند.
ایلان ماسک، مدیر عامل اسپیس ایکس، ویدئویی از X منتشر کرد که در آن نمایی از Starship را از پایین نشان میدهد، بخشی از بازرسی پس از فرود.
چند ساعت قبل، فضاپیما که حدود 170 فوت طول دارد، با سرعت بیش از 17000 مایل در ساعت در ارتفاع 170 مایلی حرکت می کرد. سپس یکی از موتورهای آن برای مدت کوتاهی شلیک کرد و آن را از مدار خارج کرد تا دوباره به زمین سقوط کند.
با ورود استارشیپ به جو، فشار و اصطکاک هوا باعث گرم شدن شکم فضاپیما و کاهش سرعت آن شد. هنگامی که به قسمت های متراکم اتمسفر رسید، هنگام عبور از مکزیک قبل از بازگشت به Starbase، تأسیسات SpaceX در نوک جنوبی تگزاس، بال هایی در جلو و پشت آن را هدایت می کردند.
با سوختن نهایی فرود، استارشیپ به حالت عمودی چرخید، معلق شد و سپس بین بازوهای مکانیکی که به آرامی دور آن بسته میشد، سر خورد.
این پانزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ بود، ماموریتی که با پرتاب آن در بعدازظهر جمعه آغاز شد. این یک موفقیت کامل نبود. مرحله تقویت کننده پایینی که به عنوان Super Heavy شناخته می شود، هدف اصلی خود را انجام داد که فضاپیما را از مرحله بالایی در متراکم ترین قسمت اتمسفر هل داد و سپس سقوط کرد.
اسپیس ایکس امیدوار بود که بتواند Super Heavy را در سکوی پرتاب، مشابه مرحله بالایی در روز شنبه، بگیرد.
اما وقتی تقویت کننده برگشت، مشکلی پیدا کرد و در عوض یک فرود شبیه سازی شده بر فراز خلیج مکزیک انجام داد. اسپیس ایکس هنوز در حال بررسی اتفاقات است.
فضاپیمای استارشیپ به مدار خود ادامه داد و 26 ماهواره از نسل بعدی استارلینک این شرکت را مستقر کرد.
عبارت «NO PANIC» در کناره سفینه فضایی چاپ شده بود که اشاره ای به «راهنمای تاکسیکر برای کهکشان» داگلاس آدامز است. این کشتی خاص شماره 42 خارج از خط تولید بود و در کتاب آقای آدامز، 42 پاسخی به سؤال نهایی در مورد زندگی، جهان و هر چیز دیگری بود.
پس از حدود 22 ساعت و 14 گردش در مدار، کشتی ستاره ای به زمین بازگشت.
برخلاف جمعه، زمانی که آسمان Starbase بدون ابر و پر از آفتاب بود، شنبه خنک، باد و خاکستری بود. در ثانیه های پایانی، فضاپیما از میان ابرها سقوط کرد و موتورهای آن یک بار دیگر شلیک کردند تا به صورت عمودی بچرخند، دایره ای بچرخند و بین بازوهای چوب ها سر بخورند.
اکنون که پرواز 15 با فرود موفقیت آمیز در تگزاس به پایان رسیده است، پرواز 16 می تواند اولین پرتاب Starship از سکوی پرتاب اصلاح شده SpaceX در مرکز فضایی کندی در فلوریدا باشد. سایت پرتاب Starbase برای تطبیق با شتاب برنامه ریزی شده SpaceX برای پرتاب های Starship کافی نیست. سکوی پرتاب دیگری در فلوریدا در ایستگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در دست ساخت است و اسپیس ایکس اعلام کرده است که قصد دارد یک مجموعه پرتاب عظیم در لوئیزیانا بسازد.
اسپیسایکس همچنین میتواند در سال آینده به نقطه عطف مهمی برسد اگر بتواند دو کشتی ستارهای را پشت سر هم پرتاب کند، آنها را با هم در مدار قرار دهد و سپس متان مایع و اکسیژن مایع را از یک کشتی فضایی به کشتی دیگر منتقل کند.
این مانور شارژ مجدد برای خروج استارشیپ از مدار پایین زمین ضروری است. بدون آن، فضاپیما نمیتواند برای ناسا به ماه برسد یا به مقصدهای دورتری مانند مریخ برود، جایی که آقای ماسک امیدوار است روزی انسانها را به آنجا بفرستد.
استارشیپ اسپیس ایکس نیز قرار است در نیمه دوم سال آینده در اولین ماموریت ناسا شرکت کند. این پرواز که با نام آرتمیس III شناخته میشود، در مدار پایین زمین باقی میماند، جایی که کشتی ستارهای با کپسول خدمه اوریون ناسا لنگر انداخت.
در طرح اولیه ماموریت، Starship و Orion قرار بود به طور جداگانه به مدار ماه سفر کرده و در آنجا پهلو بگیرند. اما اسپیس ایکس میخواهد این دو فضاپیما در مدار پایین زمین قرار بگیرند و سپس استارشیپ نیروی محرکهای برای بردن آنها به ماه فراهم کند.



