تحقیقات جدید تسکین طولانی مدت 21 داروی ضد افسردگی را مقایسه می کند

یک متاآنالیز جدید نشان داد که برخی از داروهای ضدافسردگی به طور متوسط بهتر از پروزاک در کمک به افراد مبتلا به افسردگی بهتر عمل می کنند و به درمان طولانی مدت خود ادامه می دهند.
این تجزیه و تحلیل 21 داروی مختلف را در 115 مطالعه بررسی کرد تا مشخص شود کدام داروها به احتمال زیاد به بیمارانی که قصد استفاده از داروهای ضد افسردگی را برای بیش از سه ماه داشتند، کمک می کند. به گفته محققان، نویسندگان این مطالعه هر دارو را با پروزاک، که به نام فلوکستین نیز شناخته میشود، مقایسه کردند، زیرا این دارو یک داروی شناخته شده و رایج است.
در حالی که اکثر داروهای ضد افسردگی از نظر میزان عملکرد آنها یا مدت زمانی که بیماران در آنها ماندند قابل مقایسه بودند، تفاوت های ظریفی وجود داشت. افرادی که از اسیتالوپرام (Lexapro)، دولوکستین (Cymbalta) یا آگوملاتین (Thymanax) استفاده میکردند، نسبت به افرادی که فلوکستین مصرف میکردند، احتمال بهبود علائم و بهتر ماندن را داشتند.
و دو دارو وجود داشت که عملکرد بدتری نسبت به سایر داروهای ضد افسردگی داشتند: بوپروپیون (معروف به ولبوترین یا زیبان) و ریبوکستین (ادروناکس).
افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانی در جهان است و بسیاری از مردم سال ها از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند. اما تحقیقات کمی در مورد مقایسه اثربخشی داروهای ضد افسردگی مختلف فراتر از طول یک کارآزمایی بالینی معمولی، که معمولاً حدود هشت هفته است، وجود دارد.
این مطالعه که روز سهشنبه در مجله The Lancet Psychiatry منتشر شد، هم مطالعات منتشر شده و هم منتشر نشدهای را که شرکتکنندگان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی را بیش از ۱۲ هفته و یک مورد را برای دو سال کامل دنبال کردند، تجزیه و تحلیل کرد. آنها بررسی کردند که آیا آزمودنیها به هر دارو «پاسخ پایدار» دارند یا خیر، یعنی بهبود علائمی که تا پایان کارآزمایی ادامه داشت. محققان همچنین بررسی کردند که آیا شرکت کنندگان در مطالعه به هر دلیلی مصرف دارو را متوقف کردند یا خیر، با این فرض که آن افراد این کار را انجام دادند زیرا علائم آنها بهبود نیافته بود.
دکتر Henricus G. Ruhé، استاد روانپزشکی در مرکز پزشکی دانشگاه رادبود در هلند و یکی از نویسندگان اصلی این مطالعه، گفت: دادههای جدید میتواند برای افرادی که میخواهند درمان ضد افسردگی را شروع کنند و میخواهند گزینههای بالقوه را محدود کنند، مفید باشد.
اما ممکن است برای افرادی که در حال حاضر از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند که برای آنها خوب عمل می کند کمتر مفید باشد. “چرا تیم برنده را تغییر دهیم؟” او پرسید.
دکتر روه هشدار داد که انتخاب مصرف یک داروی ضد افسردگی خاص به عوامل متعددی از جمله علائم و سابقه پزشکی بیمار و همچنین تحمل و اثربخشی دارو بستگی دارد.
سایر پزشکان که در مطالعه شرکت نکردند، موافق بودند.
دکتر اولوسولا آجیلور، عضو شورای تحقیقاتی انجمن روانپزشکی آمریکا، بر اهمیت ارزیابی میزان اثربخشی یک دارو برای هر فرد تأکید کرد. به عنوان مثال، آیا عوارض جانبی “غیر شروع کننده” هستند یا چیزی که آنها مایل به تحمل هستند؟ او پرسید.
وی افزود که علائم افسردگی بیمار نیز راهنمای تجویز داروها خواهد بود. او گفت: «اگر کسی بیش از حد میخوابد، چیزی به او نمیدهید که آرامبخش باشد».
علاوه بر مقایسه داروها، نویسندگان مطالعه همچنین تجزیه و تحلیل جداگانه ای از افرادی که علائم آنها قبلاً با داروهای ضد افسردگی بهبود یافته بود، انجام دادند. در این موارد، حدود 62 درصد از بیمارانی که مصرف آن را به مدت شش ماه یا بیشتر ادامه دادند، در مقایسه با حدود 45 درصد از بیمارانی که به دارونما روی آوردند، بهبودی خود را حفظ کردند، که نشان می دهد مصرف دارو به طور کلی می تواند به جلوگیری از افسردگی کمک کند.
یکی از بزرگترین محدودیتهای مطالعه این بود که بسیاری از کارآزماییهای بالینی موجود حدود شش ماه طول میکشیدند و پس از یک سال پیگیری، کمبود داده وجود داشت. دکتر رو گفت که به این دلیل است که انجام آزمایشهای بالینی طولانیمدت پرهزینه است و سالها پیگیری لازم نیست که به دنبال تأییدیه نظارتی برای یک داروی ضد افسردگی هستید.
اما در عمل، معمول است که افراد این داروها را برای مدت طولانی تری مصرف کنند. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، یک چهارم افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف کرده اند، برای یک دهه یا بیشتر این کار را انجام داده اند.
علاوه بر این، این مقاله خاطرنشان میکند که حدود نیمی از مطالعات در معرض “خطر بالای” سوگیری قرار داشتند، که باعث میشود مقایسه داروها کمتر قطعی شود. دکتر رو گفت، در نهایت، محققان نتوانستند بر اساس جنسیت یا قومیت تفاوت قائل شوند.
دکتر جرارد ساناکورا، مدیر برنامه تحقیقاتی افسردگی ییل، که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت: فراتحلیل اگرچه به خوبی طراحی شده و مهم است، اما نیاز به داده های دنیای واقعی را نفی نمی کند.
دکتر ساناکورا گفت، در نهایت، هر بیمار باید بهترین درمان را برای خود انتخاب کند، خواه این درمان ضد افسردگی، درمان یا ترکیبی از رویکردهای مختلف باشد.
وی افزود: همیشه باید برای هر بیمار به صورت جداگانه تصمیم گیری شود.



