روشی جدید اسکریپت فیزیک توپولوژیک را تغییر می دهد


یک روش کاملاً تجربی برای تعیین ویژگی توپولوژیکی یک فراماده مکانیکی. متامتریال شامل شبکه ای از روتورها (میله های دوار سفت و سخت، قرمز) است که توسط فنرهای الاستیک (آبی) به هم متصل شده اند. با فشار دادن روی یک روتور مجزا و اندازه گیری حرکت حاصل در متاماده، می توان “مولکول های مکانیکی” را که به عنوان یک واحد عمل می کنند شناسایی کرد. با نگاشت بعدی “قطبی شدن” هر مولکول، ویژگی های توپولوژیکی فراماده به راحتی شناسایی می شوند. تصویر پایین سمت راست وجود حالت زاویهای فلاپی را – همانطور که توسط میدان قطبش پیشبینی میشود – با تکان دادن کل متاماده تأیید میکند. اعتبار: مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (2024). DOI: 10.1073/pnas.2305287121
شاخه ای از ریاضیات که به عنوان توپولوژی شناخته می شود، به دلیل ویژگی های قابل توجه و مهمتر از همه قابل اعتمادی که می تواند به یک ماده یا سیستم بدهد، به سنگ بنای فیزیک مدرن تبدیل شده است. متأسفانه، شناسایی سیستم های توپولوژیکی یا حتی طراحی سیستم های جدید معمولاً یک فرآیند خسته کننده است که مستلزم تطبیق دقیق سیستم فیزیکی با مدل ریاضی است.
محققان دانشگاه آمستردام و École Normale Supérieure لیون روشی بدون مدل را برای شناسایی توپولوژی نشان دادهاند که امکان کشف مواد توپولوژیکی جدید را با استفاده از یک رویکرد کاملاً تجربی فراهم میکند. تحقیق این است منتشر شده در دفتر خاطرات مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم.
توپولوژی ویژگی های یک سیستم را در بر می گیرد که با هیچ “تغییر شکل صاف” قابل تغییر نیست. همانطور که می توانید از این توصیف رسمی و انتزاعی متوجه شوید، توپولوژی زندگی خود را به عنوان شاخه ای از ریاضیات آغاز کرد. با این حال، در طول چند دهه گذشته فیزیکدانان نشان داده اند که ریاضیات زیربنایی توپولوژی می تواند پیامدهای بسیار واقعی داشته باشد. اثرات توپولوژیکی را می توان در طیف گسترده ای از سیستم های فیزیکی، از تک تک الکترون ها تا مقیاس های بزرگ، یافت جریان های اقیانوسی.
به عنوان مثال عینی: در زمینه ماده کوانتومی، توپولوژی به لطف عایق های توپولوژیکی معروف شد. این مواد الکتریسیته را از طریق توده خود هدایت نمی کنند، بلکه الکترون ها آزادانه در امتداد سطوح یا لبه های خود حرکت می کنند. این رسانایی سطحی بدون مانع از نقص مواد ادامه خواهد داشت تا زمانی که شما کاری جدی مانند تغییر کل ساختار اتمی ماده انجام ندهید.
علاوه بر این، جریانهای روی سطوح یا لبههای یک عایق توپولوژیکی یک جهت تنظیم شده دارند (بسته به اسپین الکترون)، که دوباره توسط ماهیت توپولوژیکی ساختار الکترونیکی تحمیل میشود.
چنین ویژگی های توپولوژیکی می توانند کاربردهای مفید زیادی داشته باشند و توپولوژی به یکی از مرزهای علم مواد تبدیل شده است. علاوه بر شناسایی مواد توپولوژیکی در طبیعت، تلاش های تحقیقاتی موازی بر روی طراحی از پایین به بالا مواد توپولوژیکی مصنوعی متمرکز شده است.
حالت های پایانی توپولوژیکی سازه های مکانیکی که به عنوان “فرا مواد” شناخته می شوند، فرصت های بی نظیری را برای دستیابی به پاسخ های قابل اعتماد در هدایت موج، سنجش، محاسبات و فیلتر فراهم می کنند.
مدل های ریاضی غیر عملی
تحقیقات در این زمینه به دلیل فقدان روش های تجربی برای مطالعه ماهیت توپولوژیکی سیستم کند شده است. نیاز به تطبیق الف مدل ریاضی به یک سیستم فیزیکی، تحقیقات را به موادی محدود میکند که قبلاً برای آنها توصیف نظری داریم و مانعی برای شناسایی و طراحی مواد توپولوژیکی ایجاد میکند.
برای مقابله با این مشکل، Xiaofei Guo و Corentin Coulais از آزمایشگاه مواد ماشینی در دانشگاه آمستردام با Marcelo Guzman، David Carpentier و Denis Bartolo از ENS Lyon همکاری کردند.
گوئو میگوید: «تا به حال، بیشتر آزمایشها برای اثبات نظریهها یا ارائه پیشبینیهای نظری در مجلات طراحی میشدند. ما راهی برای اندازه گیری نقاط نرم یا شکننده محافظت شده توپولوژیکی در فرامواد مکانیکی ناشناخته بدون نیاز به مدل سازی پیدا کرده ایم. رویکرد ما امکان بررسی عملی و توصیف ویژگیهای مواد را بدون بررسی چارچوبهای نظری پیچیده فراهم میکند.
نوک زدن و تکان دادن
محققان روش خود را با متامواد مکانیکی متشکل از شبکهای از روتورها (میلههای سفت و سخت که میتوانند بچرخند) که توسط فنرهای الاستیک متصل شدهاند، نشان دادند. توپولوژی در این سیستم ها می تواند برخی از مناطق چنین فراماده ای را به ویژه ناپایدار یا صلب کند.
بارتولو میگوید: «ما متوجه شدیم که کاوش انتخابی مواد به صورت محلی میتواند تمام اطلاعاتی را که برای آشکار کردن نقاط نرم یا شکننده در ساختار، حتی در مناطق دور از کاوشگر ما، نیاز داریم، در اختیار ما قرار دهد. با استفاده از این، ما یک پروتکل بسیار کاربردی را توسعه دادهایم که برای طیف متنوعی از مواد و فرامواد قابل استفاده است.”
محققان با فشار دادن روتورهای منفرد به درون متاماده و ردیابی جابجایی ها و کشیدگی های حاصل در سیستم، “مولکول های مکانیکی” مختلفی را شناسایی کردند – گروه هایی از روتورها و فنرهایی که به صورت یک واحد حرکت می کنند.
با قیاس با سیستم های الکترواستاتیک، آنها سپس یک “قطبی شدن” موثر هر مولکول محاسبه شده از حرکات مولکولی را تعیین می کنند. این پلاریزاسیون در حضور یک ویژگی توپولوژیکی به طور ناگهانی تغییر جهت می دهد و شناسایی توپولوژی ذاتی را آسان می کند.
محققان روش خود را بر روی انواع فرامواد مکانیکی به کار بردند، که برخی از آنها از مطالعات قبلی به عنوان توپولوژیک شناخته شده بودند، در حالی که برخی دیگر ساختارهای جدیدی بدون مدل ریاضی مرتبط بودند. نتایج نشان می دهد که قطبش تعیین شده تجربی در نشان دادن ویژگی های توپولوژیکی بسیار موثر است.
این رویکرد بدون مدل به سیستم های مکانیکی محدود نمی شود. همین روش را می توان برای ساختارهای فوتونیک یا آکوستیک به کار برد. انجام خواهد داد توپولوژی برای طیف وسیع تری از فیزیکدانان و مهندسان قابل دسترسی است و ساخت مواد کاربردی را که فراتر از نمایش های آزمایشگاهی است، تسهیل می کند.
اطلاعات بیشتر:
مارسلو گوزمان و دیگران. توصیف بدون مدل حالت های لبه و گوشه توپولوژیکی در شبکه های مکانیکی، مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (2024). DOI: 10.1073/pnas.2305287121
تهیه شده توسط
دانشگاه آمستردام
نقل قول: New Method Flips Topological Physics Script (2024، 25 ژانویه)، بازیابی شده در 26 ژانویه 2024، از https://phys.org/news/2024-01-method-flips-script-topological-physics.html
این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هرگونه معامله منصفانه برای اهداف مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوا فقط برای مقاصد اطلاعاتی ارائه شده است.



