مقالات

دانشمندان در آزمایشگاه سلول های بنیادی را از فیل ها ایجاد کردند


زمانی که شرکت بیوتکنولوژی Colossal در سال 2021 راه اندازی شد، شروع به کار کرد هدف بالا بردن ابرو: مهندسی ژنتیکی فیل هایی با مو و سایر صفات موجود در ماموت های پشمالو منقرض شده.

سه سال بعد، موجودات ماموت مانند در تاندرا پرسه نمی زنند. اما روز چهارشنبه، محققان این شرکت یک پیشرفت قابل توجه را گزارش کردند: آنها سلول های بنیادی فیل را ایجاد کردند که به طور بالقوه می تواند به هر بافتی در بدن رشد کند.

Eriona Hisoli، رئیس علوم زیستی در Colossal، گفت که قفس ها می توانند به محافظت از فیل های زنده کمک کنند. به عنوان مثال، محققان می توانند تعداد زیادی تخم فیل را برای برنامه های پرورشی ایجاد کنند. او گفت: «بتوانیم تعداد زیادی از آنها را در یک ظرف بیرون بیاوریم، مهم است.

محققان مستقل همچنین تحت تاثیر سلول‌هایی قرار گرفتند که به سلول‌های بنیادی پرتوان القایی یا iPSC معروف هستند. وینسنت لینچ، زیست‌شناس دانشگاه بوفالو که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: iPSCها می‌توانند به دانشمندان کمک کنند تا در مورد بیولوژی عجیب فیل‌ها بیاموزند – از جمله اینکه چرا آنها به ندرت به سرطان مبتلا می‌شوند.

دکتر لینچ گفت: “فرصت مطالعه این موضوع با iPSCها بسیار هیجان انگیز است.” او افزود که این کشف “دنیایی از امکانات را برای تحقیقات مقاومت در برابر سرطان باز می کند.”

این داده ها چهارشنبه به صورت آنلاین منتشر شد اما هنوز در یک مجله علمی ظاهر نشده است.

جورج چرچ، زیست شناس دانشکده پزشکی هاروارد، بیش از یک دهه پیش تلاش برای احیای ماموت پشمالو را آغاز کرد. در آن زمان، متخصصان ژنتیک در حال استخراج DNA از استخوان های حیوانات منقرض شده و تعیین تفاوت های ژنتیکی بین آنها و پسرعموهای فیل زنده شان بودند. دکتر چرچ استدلال کرد که اگر بتواند DNA یک جنین فیل را تغییر دهد، برخی از ویژگی هایی را دارد که به ماموت های پشمالو اجازه می دهد در آب و هوای سرد زنده بمانند.

دکتر چرچ با همکاری دکتر هیسولی، که همکار فوق دکترا در آزمایشگاهش بود، و همکارانشان تحقیقات مقدماتی در مورد ویرایش DNA فیل انجام داد. اما این گروه با عرضه محدود سلول های فیل دست و پنجه نرم می کرد.

بنابراین، محققان با الهام از کار برنده جایزه نوبل زیست شناس ژاپنی، تصمیم گرفتند تا تحویل خود را انجام دهند. شینیا یاماناکا و همکارانش دکتر یاماناکا کشف کرده است که چگونه می توان ساعت را در سلول های موش های بالغ به عقب برگرداند تا آنها عملاً مانند سلول های یک جنین باشند. با ترکیب مناسب مواد شیمیایی، این iPSCها حتی می توانند به بافت های مختلف تبدیل شوند تخم مرغ.

محققان iPSC را در گونه های دیگر از جمله انسان ساخته اند. به عنوان مثال، برخی از محققان گروه هایی از نورون های انسانی ساخته اند که این کار را انجام می دهند امواج مغزی.

اما ثابت شد که سلول های فیل برنامه ریزی مجدد بسیار دشوارتر است. دکتر لینچ گفت که او سال ها در تلاش برای ایجاد iPSC برای فیل ها بدون موفقیت بوده است. او مشکوک بود که مشکل مربوط به یک ویژگی قابل توجه فیل ها است: آنها به ندرت سرطان می گیرند.

محاسبات ساده نشان می دهد که بسیاری از فیل ها باید به سرطان مبتلا شوند. یک سلول فیل جنینی بارها تقسیم می شود تا بدن بزرگ یک حیوان بالغ را تولید کند. با هر تقسیم، DNA شانس جهش پیدا می کند. و این جهش می تواند سلول جدید را به سمت رشد کنترل نشده یا سرطان سوق دهد.

اما فیل ها تعدادی دفاع اضافی در برابر سرطان ایجاد کرده اند.

در میان آنها پروتئینی به نام TP53 وجود دارد. همه پستانداران دارای ژنی برای پروتئین هستند که اگر سلولی شروع به نشان دادن نشانه هایی از رشد کنترل نشده کند، باعث می شود خود تخریب شود. فیل ها 29 ژن برای TP53 دارند. آنها با هم می توانند سلول های سرطانی را به طور تهاجمی از بین ببرند.

این سازگاری‌های ضد سرطانی ممکن است چیزی بوده باشد که سلول‌های فیل بالغ را از برنامه‌ریزی مجدد به iPSCها باز داشته باشد. تغییراتی که در سلول رخ می دهد می تواند شبیه اولین گام ها به سمت سرطان باشد و باعث شود سلول ها خودشان را از بین ببرند.

دکتر چرچ گفت: “ما می دانستیم که p53 یک معامله بزرگ خواهد بود.” او و همکارانش سعی کردند با به دست آوردن ذخایر سلولی جدید از فیل های آسیایی که در خطر انقراض هستند، بر این چالش غلبه کنند. اگرچه آنها نتوانستند نمونه بافتی از این حیوانات به دست آورند، اما توانستند بند ناف بچه فیل ها را به دست آورند.

سپس محققان مولکول هایی را برای جلوگیری از تولید تمام پروتئین های p53 در سلول ها ایجاد کردند. آنها با ترکیب این درمان با کوکتل دکتر یاماناکا – و همچنین پروتئین های دیگر – توانستند iPSCهای فیل بسازند.

دکتر چرچ گفت: «به نظر می‌رسد که آن‌ها تمام آزمایش‌ها را با رنگ‌های درخشان پشت سر می‌گذارند. او و همکارانش این سلول ها را مجبور کردند تا به یک خوشه سلولی شبیه جنین تبدیل شوند. و سلول ها به سه نوع مختلف در جنین های پستانداران اولیه تبدیل شدند.

Colossal هنوز برای رسیدن به هدف بزرگتر خود تلاش می کند.بازگشت ماموت پشمالو” دکتر هیسولی و همکارانش قصد دارند برخی از ژن‌های سلول‌های بنیادی را از توالی‌های فیل به توالی‌های ماموت پشمالو تغییر دهند. سپس خواهند دید که آیا این ویرایش ها منجر به تغییراتی در خود سلول ها می شود یا خیر. به گفته او، با این استراتژی، ممکن است بتوان توده ای از سلول های فیل را رشد داد تا مثلاً از موهای ماموت جوانه بزنند.

دکتر لینچ در مورد هدف نهایی شرکت تردید دارد. او ادعا می کند که اصلاح چند ژن در یک فیل زنده با احیای پسرعموهای منقرض شده آنها فاصله زیادی دارد.

دکتر لینچ گفت: «ما تقریباً چیزی در مورد ژنتیک رفتارهای پیچیده نمی دانیم. “پس آیا در نهایت با یک فیل آسیایی مودار مواجه می شویم که نمی داند چگونه در قطب شمال زنده بماند؟”



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا